• 1 kg białej kiełbasy w niedużych kawałkach (ważne, żeby były nierozcięte)
• 3 cebule
• 4 łyżeczki musztardy z całymi ziarenkami gorczycy
• 1 łyżeczka miodu
• 1 łyżeczka przyprawy typu vegeta
• kilka łyżek oliwy
Cebule obrać, pokroić w piórka, przełożyć na patelnię z rozgrzaną oliwą i smażyć chwilę, aby się zeszkliła. Przyprawić łyżeczką vegety, wymieszać i przełożyć do żaroodpornego naczynia. Zalać ¼ szklanki wody. Na cebuli ułożyć kiełbaski nie przecinając pętek, każdą z nich nakłuć szpikulcem lub wykałaczką.
Musztardę wymieszać z miodem, posmarować wierzch kiełbasek. Naczynie wstawić do piekarnika nagrzanego do 170°C i piec 30-40 min, co jakiś czas polewając kiełbaski sosem powstałym podczas pieczenia. Można podawać zarówno na ciepło, jak i na zimno, np. z chrzanem lub ćwikłą z chrzanem.
W tym roku karnawał wypadł wyjątkowo krótki. Warto więc zakończyć go z przytupem... kulinarnym ;). Co smacznego przygotować? Zapraszamy do skorzystania z naszych propozycji.
SKŁADNIKI :
*mieszanka sałat
*filet z kurczaka
*2 pomarańcze
*garść ziaren słonecznika
*pestki granatu
*1 łyżka oleju
*zioła: majeranek, bazylia, tymianek
*sos: sok z 1 pomarańczy, po 1 łyżeczce miodu i musztardy, ząbek czosnku
*przyprawy: sól, biały pieprz
Arka Przymierza jest w Biblii znakiem obecności Pana pośród ludu. Hebrajskie (’ārôn) oznacza skrzynię, a jej wnętrze niesie tablice przymierza. Nad Arką znajduje się przebłagalnia (kappōret) i cheruby, więc Arka bywa kojarzona z tronem Boga. Dawid przenosi Arkę do Miasta Dawidowego, czyli do Jerozolimy zdobytej niedawno i uczynionej stolicą. Wniesienie Arki scala plemiona wokół Boga, a nie wokół samej polityki. W pamięci opowiadania stoi wcześniejsza próba zakończona śmiercią Uzzego. Świętość Boga okazuje się nie do oswojenia. Procesja idzie z ofiarą. Składanie wołu i tuczonego cielca podkreśla, że wędrówka ma charakter starotestamentalnej liturgii. Dawid tańczy z całej siły przed Panem, przepasany lnianym efodem (’ēfōd). To strój związany z posługą przy ołtarzu. Król przyjmuje postawę sługi. Tekst wspomina okrzyki i dźwięk rogu (šōfār), a ten dźwięk przypomina Synaj i ogłaszanie panowania Pana. Arka zostaje umieszczona w namiocie. Świątynia Salomona jeszcze nie istnieje, a jednak obecność Pana ma swoje miejsce w sercu miasta. Dawid składa całopalenia i ofiary biesiadne, a potem błogosławi lud w imię Pana Zastępów. Błogosławieństwo przechodzi w chleb. Każdy otrzymuje porcję pożywienia, mężczyzna i kobieta, po bochenku chleba, kawałku mięsa i placku z rodzynkami. Kult nie zostaje zamknięty w murach przybytku. Dotyka stołu i codziennej sytości. W centrum pozostaje przymierze. Arka niesie pamięć Słowa, a procesja uczy, że obecność Boga idzie pośród ludzi i porządkuje ich świętowanie.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
_1766416222.jpg)
