Reklama

Niedziela Kielecka

Nowy wikariusz generalny

Z ks. Dariuszem Gącikiem – nowym wikariuszem generalnym rozmawia Agnieszka Dziarmaga

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

AGNIESZKA DZIARMAGA: – Bp Jan Piotrowski mianował Księdza wikariuszem generalnym diecezji kieleckiej. Co w praktyce oznacza ta funkcja? Jakie będą obowiązki nowego wikariusza generalnego?

KS. DARIUSZ GĄCIK: – Księdzu Biskupowi została powierzona troska pasterska nad Kościołem kieleckim. W wykonywaniu tej posługi pomaga mu wikariusz generalny, który ma władzę administracyjną w diecezji. Winien ją wykonywać w imieniu i ścisłej łączności z biskupem diecezjalnym. Konkretny zakres obowiązków i zadań ustala Biskup Kielecki, mając na uwadze koordynację pracy pomiędzy dwoma wikariuszami generalnymi, którzy są w naszej diecezji. Z tego względu, moja posługa jest wykonywana w jedności i współdziałaniu z bp. Marianem Florczykiem, który w dniu kanonicznego objęcia diecezji przez bp. Jana Piotrowskiego otrzymał nominację na wikariusza generalnego.

– Dotąd był Ksiądz proboszczem w parafii na Słowiku (i, równolegle, notariuszem w kieleckiej Kurii), ale w zaistniałej sytuacji trzeba zrezygnować z probostwa. Z jakimi uczuciami opuszcza Ksiądz Słowik?

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Reklama

– Dziękuję Panu Bogu za ten piękny i ubogacający czas sprawowania urzędu proboszczowskiego w kieleckim „Słowiku”. Dziękuję za ludzi, których tam spotkałem, za życzliwość i współpracę oraz za tworzenie rodzinnej atmosfery w parafii. Podczas przepowiadania Słowa Bożego wielokrotnie mówiłem o wierze, powołując się na Maryję, która była całkowicie otwarta na wypełnienie woli Bożej w Jej życiu. Dla mnie wola Boża przychodzi przez dar rozeznania i decyzję Księdza Biskupa w odniesieniu do mojej osoby. Dziękując za zaufanie, którym zostałem obdarzony, pragnę służyć Kościołowi tam, gdzie zostałem postawiony.

– A jak parafianie przyjęli tę nominację?

– Nie zamierzam koncentrować się na sobie. W czasie pierwszej homilii, którą głosiłem w parafii, powiedziałem, że moim najważniejszym zadaniem jest pomaganie parafianom w spotkaniu z żywą osobą Jezusa Chrystusa. Jestem przekonany, że nowy Ksiądz Proboszcz z gorliwością i pasterską miłością będzie służył w powierzonej mu parafii. Będą wspierał go modlitwą.

* * *

Ks. Dariusz Gącik
urodził się 16 lipca 1966 r. Święcenia prezbiteratu przyjął 15 czerwca 1991 r. Przez cztery lata pracował jako wikariusz w parafii św. Jadwigi Królowej w Kielcach. Po studiach z zakresu prawa kanonicznego w Lublinie i Rzymie, przez 14 lat był notariuszem kurii kieleckiej, sędzią w Sądzie Biskupim oraz rzecznikiem prasowym diecezji. Od lipca 2012 r. był proboszczem parafii pw. św. Teresy od Dzieciątka Jezus w Kielcach-Słowiku. 3 lutego 2015 r. został mianowany wikariuszem generalnym i moderatorem kurii.

2015-02-12 13:23

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

14. rocznica nominacji abp. Wacława Depo na metropolitę częstochowskiego

2025-12-29 09:12

[ TEMATY ]

jubileusz

abp Wacław Depo

nominacja

Karol Porwich/Niedziela

Abp Wacław Depo

Abp Wacław Depo

29 grudnia 2011 roku Nuncjatura Apostolska w Polsce ogłosiła decyzję papieża Benedykta XVI: dotychczasowy biskup zamojsko-lubaczowski, dr Wacław Depo, został nowym arcybiskupem metropolitą częstochowskim.

W swoim pierwszym wywiadzie dla tygodnika „Niedziela”, udzielonym tuż po nominacji, abp Depo nie krył wzruszenia: „Jestem wdzięczny Bogu za dar tej diecezji, a przede wszystkim za osoby, które ją stanowią” – mówił.
CZYTAJ DALEJ

Św. Franciszek Salezy

[ TEMATY ]

media

dziennikarze

św. Stanisław

Edycja Świętego Pawła

Drodzy bracia i siostry, „Dieu est le Dieu du coeur humain » [Bóg jest Bogiem serca ludzkiego] (Traktat o miłości Bożej, 1, XV): w tych pozornie prostych słowach znajdujemy pieczęć duchowości wielkiego nauczyciela, o którym chciałbym wam dzisiaj opowiedzieć - św. Franciszka Salezego, biskupa i doktora Kościoła. Urodzony w 1567 r. w nadgranicznym regionie francuskim był synem Pana z Boisy - starożytnego i szlacheckiego rodu z Sabaudii. Żyjąc na przełomie dwóch wieków - szesnastego i siedemnastego - zgromadził w sobie to, co najlepsze z nauczania i zdobyczy kulturalnych stulecia, które się skończyło, godząc spuściznę humanizmu z właściwym nurtom mistycznym bodźcem ku absolutowi. Otrzymał bardzo dobrą formację; w Paryżu odbył studia wyższe, zgłębiając także teologię, a na Uniwersytecie w Padwie studiował nauki prawne, na życzenie ojca, zakończone świetnym dyplomem „in utroque iure” - z prawa kanonicznego i prawa cywilnego. W swej pogodnej młodości, skupiając się na myśli św. Augustyna i św. Tomasza z Akwinu, doświadczył głębokiego kryzysu, który doprowadził go do postawienia pytań o własne zbawienie wieczne i o przeznaczenie Boże względem siebie, przeżywając jako prawdziwy dramat duchowy podstawowe problemy teologiczne swoich czasów. Modlił się gorąco, ale wątpliwości wstrząsały nim tak mocno, że przez kilka tygodni prawie zupełnie nie mógł jeść ani spać. W szczytowym okresie tych doświadczeń udał się do kościoła dominikanów w Paryżu, otworzył swe serce i tak się modlił: „Cokolwiek się wydarzy, Panie, to Ty trzymasz wszystko w swych rękach, a Twoimi drogami są sprawiedliwość i prawda; cokolwiek postanowiłeś wobec mnie...; Ty, który zawsze jesteś sprawiedliwym sędzią i Ojcem miłosiernym, będę Cię kochał, Panie [...], będę Cię tutaj kochał, mój Boże i będę zawsze pokładał nadzieję w Twoim miłosierdziu i zawsze będę powtarzał Twoją chwałę... Panie Jezu, będziesz zawsze moją nadzieją i moim zbawieniem na ziemi żyjących” (I Proc. Canon., t. I, art. 4). Dwudziestoletni Franciszek znalazł spokój w radykalnej i wyzwalającej rzeczywistości miłości Bożej: kochać Go, nie chcąc nic w zamian i ufać w miłość Bożą; nie chcieć nic ponad to, co uczni Bóg ze mną: kocham Go po prostu, niezależnie od tego, ile mi to da czy nie da. Tak oto znalazł spokój a zagadnienie przeznaczenia [predestynacji] - wokół którego dyskutowano w owym czasie - zostało rozwiązane, gdyż nie szukał już tego, co mógł mieć od Boga; kochał Go po prostu, zdawał się na Jego dobroć. Będzie to tajemnicą jego życia, która pojawi się w jego głównym dziele: Traktacie o Bożej miłości.
CZYTAJ DALEJ

Jubileusz ojca od cudów

2026-01-24 21:27

[ TEMATY ]

Jasna Góra

Jasna Góra

o. Melchior Królik

o. Melchior Królik

Ojciec Melchior Królik od 66 lat służy Maryi jako kapłan w Zakonie Paulinów. 24 stycznia obchodził swoją rocznicę święceń prezbiteratu, które otrzymał z rąk bp. Karola Wojtyły. Był m.in. definitorem i sekretarzem generalnym zakonu. Przez lata prowadził kronikę jasnogórskiego klasztoru i paulińskiego zakonu. Jest odpowiedzialny za stan zachowania Cudownego Obrazu Matki Bożej, zbiera także materiały dokumentacyjne dotyczące cudów i łask otrzymywanych za wstawiennictwem Maryi. Od prawie 60 lat jest związany z Warszawską Pielgrzymką Pieszą.

– Zawsze Matka Boża była przy mnie, przez całe moje życie. Jako kilkuletni chłopiec zostałem ocalony od hitlerowskich kul i często mówię, że cud życia zawdzięczam Maryi. Gdy obchodziłem 50. rocznicę święceń kapłańskich, napisałem na obrazku:
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję