Ponad 300 osób wzięło udział w pielgrzymce śladami św. Faustyny. Choć trasa nie była zbyt długa, to jednak pątniczy weekend był dla nich pełen Miłosierdzia
To była już VIII Pielgrzymka Piesza z Warszawy do Ostrówka. Na przedzie niesiono pątniczy krzyż i duży obraz „Jezu, ufam Tobie”, a w tłumie wiernych nie brakowało wizerunków św. Faustyny i bł. ks. Michała Sopoćki. – Dla mnie tegoroczna pielgrzymka jest szczególna, bo przecież idziemy śladami Apostołki Miłosierdzia Bożego w Roku Miłosierdzia – podkreśla Grażyna Machura, która do Ostrówka idzie już trzeci raz.
Pielgrzymka wyruszyła z kościoła pw. Miłosierdzia Bożego i św. Faustyny przy ul. Żytniej na warszawskiej Woli. To tu w 1924 r. przełożona wspólnoty matka Michaela Moraczewska, wyraziła chęć przyjęcia do zakonu Heleny Kowalskiej. Poleciła jej jednak, aby zarobiła na zakonny posag. Ślady Heleny Kowalskiej prowadzą więc z ul. Żytniej właśnie do Ostrówka, gdzie przez kolejny rok opiekowała się dziećmi, aby zarobić na wyprawkę. – Idziemy z miejsca wyjątkowego do wyjątkowego domu. Dom św. Faustyny to miejsce mistyczne, gdzie człowiek odnajduje swoje życie, gdzie modlitwa zostaje bardziej wysłuchana przez Pana Boga – mówił do pątników ks. Marcin Łukasiewicz, przewodnik pielgrzymki.
Na szlak wyruszyli głównie mieszkańcy Warszawy i okolic. Dwudniowa wędrówka jest dostosowana do osób słabszych kondycyjnie, starszych i mniej wytrzymałych. – Przez dwa dni mieliśmy do pokonania tyle, co w drodze na Jasną Górę musimy przejść w jeden dzień – mówi Łucja Chacińska. Ta licealistka z Wołomina wie co mówi, bo pielgrzymuje od 7. roku życia. Teraz, ledwo zdążyła wrócić z Jasnej Góry, już wybrała się w Bożą wędrówkę do Ostrówka.
Tegoroczna pielgrzymka była nietypowa, bo ze względu na Światowe Dni Młodzieży termin został przesunięty. W poprzednich latach kończyła się 1 sierpnia, czyli dokładnie w dniu wstąpienia Apostołki Bożego Miłosierdzia do zgromadzenia. – Zawsze mówiono, że to taka rozgrzewka i rozruszanie kości przed dłuższą wędrówką na Jasną Górę. Natomiast w tym roku dla niektórych było to przypomnienie pielgrzymki do Częstochowy – mówi Piotr Krasuski, który trasę do Ostrówek pokonał drugi raz.
Trudy pątniczego szlaku z Warszawy do Ostrówka były wspólnym doświadczeniem osób starszych, rodzin, sióstr zakonnych oraz młodzieży. Bagaż niesionych intencji również dostosowany był do wieku i indywidualnych potrzeb każdego z pielgrzymów. – W tym roku mam wiele intencji, ale najważniejszą jest zdanie matury i rozeznanie kierunku studiów oraz dalszej drogi życiowej – mówi Łucja Chacińska.
Jej młodsza koleżanka również ma szczególną intencję. – Chciałabym wyprosić łaskę nawrócenia, bo w ostatnim czasie unikam Kościoła. Bardzo chciałabym mieć mocną wiarę – wyznaje Agnieszka Piórkowska.
Grażyna Machura wędrowała, aby podziękować Bogu za otrzymane łaski. – To dziękczynna droga, bo wszystkiego mam w nadmiarze. A jak mi się coś jeszcze uda uszczknąć z Bożego Miłosierdzia dla swoich bliskich i przyjaciół, będę miała jeszcze jeden powód, aby dziękować Panu Bogu – mówi.
Reklama
Pielgrzymka jest dostosowana do współczesnych czasów, gdy ludzie są coraz bardziej zabiegani. Przez dwa weekendowe dni można odbyć krótkie rekolekcje w drodze. – Jest to jedyna pielgrzymka, na którą nie trzeba brać urlopu – przyznaje Piotr Krasuski.
– W sam raz odpowiada moim możliwościom kondycyjnym i czasowym – dodaje Grażyna Machura. – Jestem zagorzałą pątniczką, kiedyś chodziłam na długie pielgrzymki na Jasną Górę. ale teraz korzystam z pielgrzymek uszytych na swoją miarę. Trzeci rok idę do Ostrówka, ale chodzę także w nocnych pielgrzymkach do Niepokalanowa.
Pielgrzymka zakończyła się w niedzielę Koronką do Bożego Miłosierdzia oraz uroczystą Mszą św. pod przewodnictwem abp. Henryka Hosera. – Choć na zakończenie mocno zmoczył nas deszcz, chyba nikt nie żałuje tych weekendowych rekolekcji. Wielu pielgrzymów umówiło się już na przyszły rok – mówi Piotr Krasuski.
In perdifficili peregrinatione - „Pośród trudów pielgrzymowania”, to tytuł Międzynarodowej Konferencji Naukowej, jaka miała miejsce 20 września, w rocznicę poświęcenia katedry. Spotkanie odbyło się w 20. rocznicę erygowania diecezji legnickiej i zostało zorganizowane z inicjatywy Kapituły Katedralnej, pod przewodnictwem jej prepozyta bp. Marka Mendyka. Uczestników gościło legnickie Wyższe Seminarium Duchowne.
Konferencja odbyła się pod patronatem biskupa legnickiego dr Stefana Cichego. W skład Komitetu Honorowego weszli: bp pomocniczy dr Marek Mendyk, rektor Wyższego Seminarium Duchownego w Legnicy ks. dr Leopold Rzodkiewicz oraz kanclerz Legnickiej Kurii Biskupiej ks. dr Józef Lisowski. Natomiast organizatorami spotkania byli: wykładowca legnickiego WSD ks. dr Mariusz Majewski oraz wykładowca PWSZ im. Witelona w Legnicy i Instytutu Historii Kościoła PWT we Wrocławiu dr Wacław W. Szetelnicki.
W pierwszych słowach bp Mendyk przypomniał okoliczności powstania przed 20. laty nowych diecezji w Polsce, w tym diecezji legnickiej. „Dzisiaj po 20. latach istnienia diecezji - mówił Ksiądz Biskup - bogatsi doświadczeniem I Synodu Diecezjalnego, próbujemy niejako z nowej perspektywy przyjrzeć się bogactwu kulturowemu i religijnemu naszej diecezji”.
Spotkanie odbyło się z udziałem Biskupa legnickiego, członków Kapituły, środowiska naukowego diecezji, przedstawicieli uczelni świeckich oraz przybyłych gości. Mówiąc o celach zorganizowania tej Konferencji bp Mendyk stwierdził: „Pozostaje mieć nadzieję, że przyczyni się ona nie tylko do wzrostu, upowszechnienia naszej wiedzy na temat tego, co dokonało się na przestrzeni tych 20 lat, ale też pozwoli wymienić doświadczenia z obszaru życia religijnego diecezji. W kontekście rozpoczynającego się Roku Wiary wydaje się, że taka refleksja jest nam potrzebna”.
W imieniu organizatorów prelegentów zapowiadał dr Wacław Szetelnicki. Poinformował też, że na konferencję składa się wiele innych referatów, które tego dnia nie zostaną wygłoszone, ale znajdą się w przygotowywanej publikacji.
Wykład inauguracyjny zatytułowany „Religiosität in Polen - Ausgewählte Aspekte” wygłosił prof. Ludwig Schmahl (tłumaczył dr Ryszard Borowik). Autor wykładu jest m.in. stałym diakonem w Kolonii. W bardzo osobisty sposób, sięgając do losów swojej rodziny dzielił się doświadczeniami i przeżyciami związanymi z zetknięciem się z religijnością w Polsce. Kolejny temat; „Polska administracja kościelna na ziemiach zachodnich i północnych w latach 1945-72” przedstawiła dr hab. Kazimiera Jaworska. Obok przypomnienia sytuacji Kościoła na tych terenach, poinformowała m.in. o ciekawym fakcie dotyczącym naszej diecezji. A mianowicie, plany powołania do życia takiej diecezji, powstały już w latach 70. XX wieku, a ich autorem był abp Bolesław Kominek. O dokumencie papieskim powołującym do życia nowe diecezje mówił ks. prof. dr hab. Józef Marecki w wykładzie „Totus Tuus Poloniae populus, nowa organizacja Kościoła katolickiego obrządku łacińskiego w Polsce”. O pracach i owocach pierwszego synodu diecezjalnego mówił natomiast ks. dr hab. Bogusław Drożdż, który pełnił w tym czasie funkcję sekretarza Synodu. Wykład nosił tytuł „Pierwszy Synod diecezji legnickiej narzędziem Nowej Ewangelizacji”. „Kościół katedralny - centrum życia liturgicznego diecezji legnickiej”, to z kolei wykład wygłoszony przez ks. prof. dr hab. Stanisława Araszczuka. Z tej racji, że na terenie naszej diecezji nie brakuje także wiernych Kościoła greckokatolickiego, wśród wykładów znalazł się też referat nt. „Obrządek rzymskokatolicki i greckokatolicki: wzajemne przenikanie się i perspektywa koegzystencji”, wygłoszony przez ks. dr Jana Szczycha. Sesję naukową zakończył wykład pt. „Sztuka sakralna i dobra kultury diecezji legnickiej”, wygłoszony przez ks. lic.mgr Stanisława Szupieńkę, przypominający że nowa diecezja stała się też beneficjentem bogatego dziedzictwa kulturowego i religijnego tych ziem.
Wszystkim prelegentom, organizatorom i uczestnikom, na zakończenie tej części spotkania, swoje podziękowania złożył Biskup legnicki, wyrażając radość, że w roku przeżywanych w diecezji rocznic, znalazło się również i to wydarzenie.
Po zakończeniu części naukowej, wszyscy uczestnicy wzięli udział we Mszy św. w katedrze legnickiej.
Schemat: religijna wieś i niereligijne miasto coraz mniej przystaje do dynamizmu religijności w Polsce - powiedział ks. Wojciech Sadłoń z UKSW podczas konferencji naukowej „Ewangelizacja w wielkich miastach”. Wydarzenie otworzyło obchody XXVI Dnia Papieskiego, przeżywanego w tym roku pod hasłem „Św. Jan Paweł II. Uczeń-Misjonarz”.
Profesor UKSW wskazał, że kluczem do rozumienia różnicy pomiędzy religijnością miasta i wsi jest zjawisko zakorzenienia oraz świadomość związku między więziami lokalnymi a religijnością.
W 2026 roku w sezonie letnim (od kwietnia, czyli pierwszej pieszej pielgrzymki z Piekar Śląskich do połowy września) we wszystkich rodzajach pielgrzymek (piesze, rowerowe, biegowe, rolkowe, konne) dotarło na Jasną Górę w sumie ponad 117 tys. pątników (117 370). Więcej o ponad 9 tys. niż rok temu.
Na Jasną Górę w 276 grupach przyszło 105 538 pieszych pątników. W 241 grupach przyjechało 11 434 rowerzystów. W 15 grupach dotarło ponadto 398 biegaczy. Przyjechały tez 2 grupy rolkowe, a w nich 124 osoby oraz dotarła 1 pielgrzymka konna, a w niej 14 pątników.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
