Szanowna Redakcjo! Mam 69 lat i mieszkam z matką w małym prowincjonalnym domu. Mama ma już 90 lat. Jestem bardzo samotna, a jak mama umrze, będę samotna jeszcze bardziej. Dlatego piszę i bardzo proszę o umieszczenie mojego ogłoszenia w „Niedzieli”. Mam nadzieję, że znajdę kogoś o miłej aparycji i dobrym sercu.
Bogusia
List krótki, dołączony jest jeszcze tekst ogłoszenia do rubryki, ale właściwie jest w nim to samo, co powyżej.
Wiele rzeczy mogę zrozumieć – sytuacja rodzinna (niezałożenie rodziny), brak bliskich krewnych, konieczność opieki nad kimś bliskim, emerytura, jakaś własna niepełnosprawność. Ale w końcu nie żyjemy na pustyni. Jak to się więc dzieje, że zostaliśmy sami? Przecież były: szkoła podstawowa i średnia, może jakieś studia, rówieśnicy z podwórka lub okolicy, znajomi z wakacji, ludzie z pracy, ten „sos rodzinny” z różnych imienin, przyjaciółki „od serca”, kumple meczowi, wiele interesujących znajomości – bo i takie były. A teraz jesteśmy sami. Gdzie to wszystko wyparowało? Co się z tymi wszystkimi ludźmi stało?
A może to z nami coś się takiego stało, że pozostaliśmy sami...
Po śmierci Nabota Achab schodzi do winnicy, aby objąć ją w posiadanie. W tej chwili przychodzi słowo Pana do Eliasza. Prorok ma stanąć przed królem jak świadek Boga i obrońca sprawiedliwości. Zdanie „Zabiłeś i jeszcze zagarnąłeś?” streszcza całą winę. Król nie tylko pragnął cudzej ziemi. Użył władzy, by zniszczyć niewinnego i przejąć dar należący do rodu. Eliasz ogłasza sąd nad domem Achaba i nad Jezabel. Obrazy psów i ptaków należą do języka hańby pośmiertnej. Pokazują rozpad domu zbudowanego na przemocy. Wyrok dotyka nie tylko prywatnego grzechu monarchy. Dotyka całego życia publicznego skażonego kłamstwem. Tekst zaskakuje jednak ostatnią sceną. Achab rozdziera szaty, wkłada wór, pości i chodzi przygnębiony. Skrucha nie cofa zbrodni. Zostaje jednak zauważona przez Boga. Pan odracza część wyroku. To ważny rys objawienia. Bóg pozostaje sprawiedliwy. Zarazem dostrzega każdy ruch serca ku uniżeniu. Nawet grzesznik ciężko obciążony może spotkać się z Jego spojrzeniem. Ta perykopa niesie więc podwójną prawdę. Zło nie uchodzi sądowi. Skrucha nie ginie przed Bogiem.
Spotkaniu w katedrze przewodniczył Biskup Rzeszowski Jan Wątroba. Konferencję oraz homilię do duchowieństwa wygłosił ks. prof. Adam Rybicki z Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego. Kapłanów zebranych w katedrze przywitał i wprowadził w tematykę spotkanie ks. dr Paweł Synoś, wikariusz biskupi ds. duchowieństwa diecezjalnego.
Podczas konferencji skierowanej do kapłanów ks. prof. Adam Rybicki podjął temat maryjności w życiu prezbitera, ukazując Maryję jako osobę realnie obecną i bliską człowiekowi. Zwrócił uwagę, że Maryja jest Matką w porządku łaski. Nie zastępuje ona ziemskich matek ani nie ma za zadanie wypełniać braków na poziomie emocjonalnym. Jej macierzyństwo realizuje się w przestrzeni łaski, prowadząc człowieka do Jezusa. Ks. Rybicki podkreślał, że ten, kto uchwyci się Maryi, dojdzie do Chrystusa, ponieważ jej misją jest nieustanne wskazywanie na Syna i prowadzenie ku Niemu. Po konferencji mila miejsce adoracja Najświętszego Sakramentu a po niej odbyła się Eucharystia, której przewodniczył bp Jan Wątroba.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
