Franciszku, odbuduj mój Kościół!” – jak mocne musiały być te słowa Jezusa, skoro młody chłopak z Asyżu zostawił wszystko, żeby je zrealizować. I zabrał się do nich konkretnie. Zaczął od konkretnego kościółka, od fizycznej pracy nad podźwignięciem go z ruin, a dopiero potem przyszyły wielkie duchowe dzieła. Odbudowanie Kościoła nie może się ograniczyć do wielkich haseł, do wirtualnej wspólnoty, która żyje i istnieje gdzieś daleko od nas.
Reklama
Najbliższe każdemu z nas urzeczywistnienie Kościoła to parafia. Tak, parafia to nie jest tylko jakaś organizacyjna cząstka wielkiej instytucji Kościoła. Parafia to po prostu Kościół, to realne zamieszkanie Chrystusa w naszym najbliższym otoczeniu. Różne są te nasze parafie. Jedne nas zachwycają i dają poczucie wspólnoty, inne są zimne i formalne. Nasze myślenie o parafii łączy jednak to samo pragnienie: chcielibyśmy, żeby nasze parafie tętniły życiem, żeby się chciało do nich chodzić i żeby w nich można było naprawdę odczuć miłość i moc Boga oraz rodzinną jedność wszystkich parafian. Nikt z nas nie ma też wątpliwości, że takie jest również pragnienie Boga. Jednym słowem – do każdego z nas Chrystus chciałby powiedzieć: „Odbuduj moją parafię!”. Być może są takie parafie, w których trzeba odbudować świątynię, a przynajmniej porządnie ją wyremontować. Większość naszych parafii czeka jednak na inną odbudowę, o wiele ważniejszą.
„Mam w parafii niecałe tysiąc wiernych. Mimo takiej garstki ludzi udało mi się wyremontować plebanię i kościół. Na Mszę św. w niedzielę chodzi ok. 15 proc. wiernych. Ludzie tu nie chcą się angażować w żadne grupy, a w tygodniu mam w kościele tylko tych, którzy «zamówili Mszę św.». Jak ksiądz biskup widzi, nie ma co robić w takiej parafii!” – usłyszałem od jednego z proboszczów. Aż chciałem podskoczyć ze zdumienia i wykrzyknąć: „Jak to ksiądz nie ma co robić!? To jest dopiero wyzwanie i robota do zrobienia: dotrzeć do tych 850 ludzi, których nie ma w niedzielę w kościele; tak się modlić i tak odprawiać Mszę św., żeby chciało się przyjść; wyruszyć z misją i ewangelizacją do tych, którym zaczęło się wydawać, że Pan Bóg do niczego nie jest im potrzebny i szkoda im dla Niego czasu. To jest dopiero kawał roboty do zrobienia, dla księdza i dla świeckich!” .
Mniejsza liczba praktykujących, mniejsza liczba grup modlitewnych i apostolskich, mniejsza liczba powołań w diecezji czy po prostu mniejsza liczba wierzących – to dla nas, ludzi kochających Kościół, nie oznacza mniejszej ilości pracy. Wręcz odwrotnie: im mniej ludzi w Kościele, tym więcej pracy nad jego odbudową.
Spróbujmy pomyśleć o tym, co chciałby powiedzieć do nas Jezus odnośnie do naszej parafii. Czy zacząłby narzekać i mówić, że już nic się nie da zrobić? A może, tak jak do Franciszka, chciałby powiedzieć do każdego z nas: „Odbuduj moją parafię!”?
Dzień 11 grudnia 2013 r. to data, która w kronikach parafii Narodzenia Pańskiego w Częstochowie zapisze się złotymi literami. Parafia, która powstała w roku dwutysięcznym jako wotum Wielkiego Jubileuszu Tysiąclecia, przeniosła swoje miejsce modlitwy z dotychczasowej kaplicy do nowego kościoła. Uroczystej Mszy św. przewodniczył abp Wacław Depo, metropolita częstochowski, który przeniósł Najświętszy Sakrament do nowego tabernakulum i poświęcił nową świątynię. Do tej uroczystości parafia przygotowywała się w ciągu trzydniowych rekolekcji, które prowadził ks. prał. Stanisław Gębka – proboszcz parafii archikatedralnej.
Przypomnijmy, że parafia została erygowana 25 grudnia roku 2000. O północy odprawiono tutaj pierwszą Pasterkę, a zarazem pierwszą Mszę św. – Od tamtego dnia w tej skromnej i niepozornej – jak w Betlejem – świątyni rodził sie Jezus Chrystus, na tym ołtarzu i w ludzkich sercach – wspominał obecny proboszcz ks. Tadeusz Zawierucha.
Zarówno pierwszy proboszcz – ks. prał. Marian Duda, jak i jego następca – ks. Andrzej Karczewski planowali remont sąsiedniego budynku w celu przeniesienia parafialnej świątyni do większego i bardziej okazałego pomieszczenia. Rozmaite przyczyny sprawiły, że realizację tych zamierzeń podjęto – w sensie rozpoczęcia prac budowlanych – 12 października ub. roku. Zgodnie z projektem, na świątynię zaadaptowano cały parter budynku plebanii, natomiast w przyległem łączniku urządzono zakrystię. Fakt, że remont i adaptacja budynku zostały wykonane w tak krótkim okresie czasu dobrze świadczy o energii i ofiarności wspólnoty parafialnej.
Na początku uroczystości wierni pożegnali swoją starą świątynię i procesyjnie przeszli do nowego kościoła. – Dobrze, że trzymacie w rękach lampiony i świece, aby rozświetlać to, co wokół nas jest trudne – podkreślił Metropolita Częstochowski. Przypomniał również, że ostatnie dni przyniosły dwa wydarzenia, które są jak adwentowe światła: decyzja sądu o pozostawieniu krzyża w sali Sejmu i decyzja częstochowskich radnych o przyjęciu uchwały w sprawie dofinansowania programu pod nazwą: „Leczenie niepłodności metodą naprotechnologii”. – Dzisiejsza uroczystość jest kolejnym światłem, abyśmy umieli być wdzięczni Bogu za wszystko, co otrzymujemy – podkreślił Arcybiskup.
Imię wybrane dla tej wspólnoty parafialnej – Narodzenie Pańskie – sprawiło, że abp Wacław Depo rozpoczął homilię od rozważań na temat tajemnicy obecności Boga wśród nas. Historyczny fakt narodzenia Chrystusa „jest wydarzeniem, które w kolejnych pokoleniach ludzi wierzących w Chrystusa dzieje się i aktualizuje” – mówił Arcybiskup. – To jest właśnie tajemnica obecności Boga z nami. Betlejem jest miejscem pierwszych narodzin Syna Bożego, ale każde takie miejsce jak to, które teraz zapełniamy, jest tajemnicą współpracy Boga z ludźmi dla narodzin Boga w sercu pojedynczego człowieka.
Ta tajemnica – jak zaznaczył abp Depo – jest nam potrzebna szczególnie teraz, kiedy świat, każe nam zwątpić w godność kobiety i mężczyzny, wszystko relatywizuje, uzależnia od wyboru i wolności. Niebezpiecznym przykładem jest niedawna uchwała Budnestagu, która na terenie Niemiec nie określa płci dziecka, tylko określa go znakiem X, bo dziecko ma samo dokonać wyboru.
– Zamysł Boga był na samym początku uczyniony: „Stworzył ich na obraz i podobieństwo swoje jako mężczyznę i niewiastę” – podkreślił abp Wacław Depo.
Dalszą część rozważań Arcybiskup poświęcił wspólnocie Boga z ludźmi oraz wspólnocie ludzkiej – rodzinnej i parafialnej, przypominając, że „kiedy jesteśmy zjednoczeni z Bogiem, wtedy umiemy wyjść do siebie nawzajem”. Nawiązał również do misyjnego posłania naszej wiary, o którym w najnowszej adhortacji pisze papież Franciszek. – Nie możemy zamykać się do określonych przestrzeni, musimy iść do otaczającego nas świata, mówić i świadczyć, że jesteśmy ludźmi wiary, którzy nadzieję swoją pokładają w Chrystusie – kontynuował. Na zakończenie Arcybiskup zaapelował: – Ile razy będziecie przekraczać przestrzeń tej świątyni, proszę, abyście bardzo osobiście przeżywali tajemnicę obecności Boga z nami i wychodząc stąd byli świadkami Jego obecności, i działania pośród nas.
– Dziękujmy dobremu Bogu za to miejsce Jego chwały i prośmy z wiarą o łaski, które Pan Bóg da nam w tej świątyni – powiedział na zakończenie ks. Tadeusz Zawierucha. Ksiądz Proboszcz serdecznie dziękował wszystkim obecnym za modlitwę, a firmom i osobom indywidualnym za dobrą współpracę i ofiarność w dziele tworzenia nowej świątyni.
Panie Jezu Chryste, obecny prawdziwie w Najświętszym Sakramencie, przychodzimy do Ciebie z sercem spragnionym wiary, miłości i szacunku wobec Eucharystii. W świecie pełnym pośpiechu i obojętności pragniemy na nowo odkrywać wielkość Twojej obecności pod postaciami chleba i wina. Przez tę nowennę przygotuj nasze serca do owocnego przeżycia Uroczystości Najświętszego Ciała i Krwi Chrystusa. Naucz nas adoracji, wdzięczności i troski o świętość każdej Mszy świętej. Spraw, aby Eucharystia była centrum naszego życia, źródłem jedności i siłą do codziennego świadectwa.
W związku z pojawieniem się w przestrzeni internetowej strony internetowej funkcjonującej pod adresem: https://parafia-szymonaitadeusza.com, zawierającej informacje sugerujące istnienie rzymskokatolickiej parafii pw. św. Szymona i Tadeusza w Bydgoszczy przy ul. Zachodniej 19, Kuria Diecezjalna w Bydgoszczy informuje, że na terenie Diecezji Bydgoskiej nie istnieje parafia o takiej nazwie i pod wskazanym adresem.
Jednocześnie podkreślamy, że podmiot prezentujący się na wskazanej stronie internetowej nie należy do struktur Diecezji Bydgoskiej, nie posiada kościelnej osobowości prawnej uznawanej przez Kościół katolicki oraz nie działa za zgodą biskupa bydgoskiego.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
