Reklama

Niedziela Legnicka

W dolinie Maryi

W olszyńskiej parafii nagrodą za gorliwe uczestnictwo w Roratach był wyjazd do opactwa cysterskiego St. Marienthal (można przełożyć jako „Dolina Najświętszej Maryi”) w Ostritz oraz do zoo w Görlitz

Niedziela legnicka 20/2019, str. 7

[ TEMATY ]

opactwo

wizyta

Artur D. Grabowski

Uczestnicy wyjazdu odwiedzili klasztor Sióstr Cysterek w Niemczech

Uczestnicy wyjazdu odwiedzili klasztor Sióstr Cysterek w Niemczech

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Opactwo, które swoją historię rozpoczyna już w 1234 r. jako fundacja królowej Kunegundy Czeskiej, przywitało nas bardzo serdecznie. Jako przewodniczka i opiekunka po klasztornych ścieżkach służyła nam pani Beata Bykowska, która od ponad dwóch dekad współpracuje z opactwem w ramach prowadzonej tam Fundacji Międzynarodowe Centrum Spotkań. Nasze spotkanie z klasztorem rozpoczęliśmy od Eucharystii, którą sprawował nasz wikariusz – ks. Jakub Sikorski.

Po spotkaniu z Panem Jezusem i wyrażeniu Mu naszej wdzięczności za dar Jego obecności wśród nas, rozpoczęliśmy zwiedzanie tego pięknego, wypełnionego modlitwą i pracą miejsca. Wysłuchaliśmy historii kościoła klasztornego pw. Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny, kaplicy pw. Krzyża Świętego, a także mieliśmy okazję zobaczyć makietę przedstawiającą całe opactwo. Nie zabrakło oczywiście posiłku oraz innych radosnych atrakcji, których dostarczał nam ks. Jakub i pozostali uczestnicy wyprawy.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Reklama

Ogromnym zaskoczeniem i zaszczytem były dla nas odwiedziny ksieni opactwa – siostry Elizabeth Vaterodt OCist, która jest najważniejszą osobą w całym opactwie, jako przełożona posiadająca pełnię władzy duchownej na terenie klasztoru St. Marienthal, wyłączonego z tego względu spod zwierzchnictwa diecezji drezdeńsko-miśnieńskiej i władzy miejscowego biskupa. Matka Ksieni dopytywała, skąd przybyliśmy i dlaczego. Była bardzo zadowolona, że przybyło tylu młodych ludzi, a zwłaszcza dzieci. Na koniec przekazała na ręce ks. Jakuba życzenia wszystkiego najlepszego i Bożego błogosławieństwa, prosząc jednocześnie o modlitwę w intencji nowych powołań do Zakonu Cysterek w St. Marienthal.

Ostatnim punktem naszej pielgrzymki do St. Marienthal było wejście na znajdującą się nieopodal klasztoru Kalwarię, skąd rozciąga się piękny widok na opactwo. Potem wyruszyliśmy w dalszą drogę.

Drugim etapem naszej wyprawy była wizyta w ZOO w Görlitz. Tam każdy miał okazję zobaczyć egzotyczne okazy zwierząt, zasięgnąć wiedzy o nich i na swój sposób nieco się rozerwać. Wyjątkową uciechę miały nasze dzieci.

Uczestnicy wyprawy bardzo serdecznie dziękują ks. proboszczowi Bogusławowi Wolańskiemu za możliwość odwiedzenia nowych, pięknych miejsc, a ks. Jakubowi Sikorskiemu za wspaniałą opiekę duchową, organizacyjną, za uśmiech, dowcip i motywację. Naszych duszpasterzy polecamy w modlitwie opiece św. Józefa, naszego patrona.

2019-05-15 08:06

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Po ponad 200 latach benedyktyni wracają do francuskiego opactwa

Wypędzeni w czasie rewolucji francuskiej benedyktyni po 230 latach wracają do swego opactwa w Solignac w diecezji Limoges w zachodniej Francji. Założył je w VII wieku św. Eligiusz z Noyon.

Odrodzenie życia monstycznego w Solignac będzie dziełem mnichów z opactwa Saint-Joseph de Clairval we Flavigny-sur-Ozerain w Burgundii. Tamtejsi benedyktyni, po długim rozeznaniu, większością dwóch trzecich głosów zdecydowali o założeniu przeoratu w Solignac.
CZYTAJ DALEJ

To, co najcenniejsze należy do Pana

2026-02-05 20:54

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

Karol Porwich/Niedziela

Ben Sira (Jezus, syn Eleazara, syn Syracha) pisze w Jerozolimie w początkach II w. przed Chr., w świecie, w którym kultura grecka mocno naciska na tożsamość Izraela. W części zwanej „pochwałą ojców” (Syr 44-50) ukazuje dzieje jako szkołę wierności. Dawid staje tu w centrum nie jako strateg, lecz jako człowiek kultu. Porównanie do tłuszczu ofiary podkreśla, że to, co najcenniejsze, należy do Pana. W Prawie tłuszcz (cheleb) bywa częścią zastrzeżoną dla Boga. Dawid zostaje oddzielony dla świętości. Autor przypomina zwycięstwa, ale zatrzymuje się na pieśni. Dawid śpiewał „z całego serca” i umiłował Stwórcę. To język czegoś więcej niż tylko talentu. Wspomnienie śpiewaków przy ołtarzu i uporządkowania świąt dotyka realnej historii liturgii Dawidowej, znanej także z Ksiąg Kronik. Wiara wchodzi w ciało wspólnoty przez modlitwę, muzykę i czas święta. Najbardziej uderza zdanie o odpuszczeniu grzechów. Syrach nie pomija upadku króla, lecz widzi w nim miejsce działania miłosierdzia. Tron otrzymuje oparcie w obietnicy Boga, a nie w bezgrzeszności władcy. Obraz rogu (qeren) oznacza moc i wyniesienie. Św. Atanazy w „Liście do Marcellina” mówi o Psalmach jako o zwierciadle serca i uczy, że człowiek bierze ich słowa na usta jak własne. Ta intuicja wyrasta z Dawida, którego Syrach pokazuje jako mistrza modlitwy. Św. Augustyn, komentując przysięgę Boga „dla Dawida”, rozpoznaje w „nasieniu Dawida” Chrystusa oraz tych, którzy do Niego należą. Przymierze króla otwiera się na lud odkupiony. Słowa o „przymierzu królów” i „tronie chwały” nawiązują do obietnicy z 2 Sm 7, w której Bóg podtrzymuje dom Dawida.
CZYTAJ DALEJ

To, co najcenniejsze należy do Pana

2026-02-05 20:54

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

Karol Porwich/Niedziela

Ben Sira (Jezus, syn Eleazara, syn Syracha) pisze w Jerozolimie w początkach II w. przed Chr., w świecie, w którym kultura grecka mocno naciska na tożsamość Izraela. W części zwanej „pochwałą ojców” (Syr 44-50) ukazuje dzieje jako szkołę wierności. Dawid staje tu w centrum nie jako strateg, lecz jako człowiek kultu. Porównanie do tłuszczu ofiary podkreśla, że to, co najcenniejsze, należy do Pana. W Prawie tłuszcz (cheleb) bywa częścią zastrzeżoną dla Boga. Dawid zostaje oddzielony dla świętości. Autor przypomina zwycięstwa, ale zatrzymuje się na pieśni. Dawid śpiewał „z całego serca” i umiłował Stwórcę. To język czegoś więcej niż tylko talentu. Wspomnienie śpiewaków przy ołtarzu i uporządkowania świąt dotyka realnej historii liturgii Dawidowej, znanej także z Ksiąg Kronik. Wiara wchodzi w ciało wspólnoty przez modlitwę, muzykę i czas święta. Najbardziej uderza zdanie o odpuszczeniu grzechów. Syrach nie pomija upadku króla, lecz widzi w nim miejsce działania miłosierdzia. Tron otrzymuje oparcie w obietnicy Boga, a nie w bezgrzeszności władcy. Obraz rogu (qeren) oznacza moc i wyniesienie. Św. Atanazy w „Liście do Marcellina” mówi o Psalmach jako o zwierciadle serca i uczy, że człowiek bierze ich słowa na usta jak własne. Ta intuicja wyrasta z Dawida, którego Syrach pokazuje jako mistrza modlitwy. Św. Augustyn, komentując przysięgę Boga „dla Dawida”, rozpoznaje w „nasieniu Dawida” Chrystusa oraz tych, którzy do Niego należą. Przymierze króla otwiera się na lud odkupiony. Słowa o „przymierzu królów” i „tronie chwały” nawiązują do obietnicy z 2 Sm 7, w której Bóg podtrzymuje dom Dawida.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję