Cztery siostry ze Zgromadzenia Sióstr Franciszkanek Rodziny Maryi złożyły na Jasnej Górze 27 czerwca br. śluby wieczyste. To od kilkunastu lat tradycja, że siostry z tego zgromadzenia składają śluby czystości, ubóstwa i posłuszeństwa właśnie w jasnogórskim sanktuarium, w dniu liturgicznego wspomnienia Matki Bożej Nieustającej Pomocy. Mszy św. przewodniczył abp Wacław Depo, metropolita częstochowski, który w homilii powiedział: – Te cztery siostry wybrały miłość Jezusa na całe życie, aby oddać się Jemu szczerym i niepodzielnym sercem. Tej miłości, której Wy dzisiaj będziecie ślubować, nie rozumie świat. I dlatego będziecie się różnić od świata nie tylko swoim strojem, zwieńczonym krzyżem na sercu, ale po prostu wewnętrznym, codziennym oddaniem.
Na uroczystość przybyły m.in.: przełożona generalna zgromadzenia s. Janina Kierstan oraz mistrzyni junioratu s. Danuta Fudali.
Papieska pielgrzymka sprzed 40 lat na fotografiach
Wystawa plenerowa pt. „«Wstańcie, chodźmy...». Pierwsza pielgrzymka Jana Pawła II do Polski” została otwarta na wałach jasnogórskich 22 czerwca br. z okazji przypadającej w tym roku 40. rocznicy tej pielgrzymki. Ekspozycję przygotował oddział Instytutu Pamięci Narodowej w Katowicach przy współudziale Jasnogórskiego Instytutu Maryjnego oraz Stowarzyszenia „Solidarność i Niezawisłość”.
Reklama
Na wystawie prezentowanych jest prawie 40 wielkoformatowych fotografii ze zbiorów Instytutu Prymasowskiego oraz archiwum IPN, czyli zdjęć wykonywanych przez funkcjonariuszy Służby Bezpieczeństwa, w większości dotąd nieznanych i nigdy wcześniej niepublikowanych. Wynikiem międzynarodowej kwerendy prasowej jest zbiór przywołanych na wystawie tytułów artykułów z prasy: niemieckiej, włoskiej, holenderskiej, francuskiej i amerykańskiej. Wersja wizualna wystawy jest wzbogacona fragmentami papieskich przemówień, które są skonfrontowane z fragmentami dokumentów partyjnych i komunistycznych władz Polski. – Przebijają z nich, po pierwsze, niechęć do zapraszania Papieża do Polski, po drugie – obawy o skutki przede wszystkim polityczne tej pielgrzymki – jak miały pokazać następne lata, obawy zupełnie uzasadnione, z których wynikało przekonanie, że to, co się wydarzy w Polsce, może mieć znaczenie również daleko poza jej granicami – powiedział podczas otwarcia wystawy dr Andrzej Sznajder, dyrektor katowickiego oddziału IPN. Ekspozycja zaopatrzona jest w kody QR, za pomocą których można dotrzeć do nagrań papieskich przemówień i do reportaży dziennikarzy Radia Wolna Europa. – Pragnę gorąco podziękować gospodarzom tego miejsca za umożliwienie zaprezentowania naszej wystawy. Doprawdy trudno sobie wyobrazić miejsce bardziej właściwe, w którym mogłaby ona stanąć – przyznał dr Sznajder. – Naszym zamiarem jest, by w ciągu ok. 9 miesięcy ekspozycja odwiedziła wszystkie te miejsca, w których wówczas przebywał Papież. Ta wystawa to synteza tego, jak możemy historycznie patrzeć na tę pielgrzymkę i na jej skutki – podkreślił.
– Ta wystawa pokazuje piękno serc Polaków, którzy tak bardzo okazywali radość, że po raz pierwszy na tej ziemi stanął papież, i to jeszcze rodem z Polski – zaznaczył o. Marian Waligóra, przeor Jasnej Góry. – Z radością otwieramy tę wystawę dla wszystkich pielgrzymów, którzy przez okres wakacji nawiedzą Jasną Górę – powiedział o. Mariusz Tabulski.
Ekspozycja będzie prezentowana do 27 sierpnia. Jej autorami są: dr Anna Badura, Ryszard Mozgol i dr Andrzej Sznajder.
Krótko
W dniach 17-19 czerwca br. odbyła się Konferencja Pracowników Socjalnych pod hasłem „Od juniora do seniora – jak wspierać skutecznie?” z udziałem ok. 100 przedstawicieli kilkudziesięciu Ośrodków Pomocy Społecznej.
23 i 24 czerwca br. odbyła się 26. Pielgrzymka Kombatantów Związku Więźniów Politycznych Okresu Stalinowskiego. Każdego roku gromadzą się osoby, które pamiętają o bohaterach walki o wolność i niepodległość Polski w latach 1945-56, pomordowanych w sowieckich łagrach i więzieniach Urzędu Bezpieczeństwa. Mszy św. przewodniczył ks. kmdr Janusz Bąk, delegat biskupa polowego ds. duszpasterstwa kombatantów.
Św. Teresa od Jezusa - nauczycielką wiernych wszystkich czasów
Benedykt XVI - papież
François Gerard PD
Święta Teresa od Jezusa, dziewica i doktor Kościoła
Drodzy bracia i siostry,
W toku katechez, które pragnąłem poświęcić Ojcom Kościoła oraz wielkim postaciom teologów i kobietom średniowiecza, chciałbym także zatrzymać się nad niektórymi świętymi kobietami i mężczyznami, którzy zostali ogłoszeni doktorami Kościoła ze względu na swe wybitne nauczanie. I dziś chcę rozpocząć krótką serię spotkań, aby dopełnić przedstawianie doktorów Kościoła.
Rozpoczynam od świętej, która stanowi jeden ze szczytów duchowości chrześcijańskiej wszystkich czasów - Teresy od Jezusa. Urodziła się w Avili, w Hiszpanii, w 1515 r. jako Teresa de Ahumada. W swej autobiografii ona sama podaje kilka szczegółów ze swego dzieciństwa: narodziny z „rodziców cnotliwych i bogobojnych”, w licznej rodzinie, w której miała dziewięciu braci i trzy siostry. Jeszcze jako dziecko, mając niespełna 9 lat, lubiła czytać żywoty niektórych męczenników, które wzbudziły w niej pragnienie męczeństwa do tego stopnia, że zaimprowizowała krótką ucieczkę z domu, aby umrzeć jako męczennica i pójść do Nieba (por. „Księga życia” 1,4); „Chcę widzieć Boga” - mówiła jako mała dziewczynka rodzicom. Kilka lat później Teresa opowie o swych lekturach z czasów dzieciństwa i potwierdzi, że odkryła prawdę, którą streszcza w dwóch podstawowych zasadach: z jednej strony „fakt, że wszystko, co należy do tego świata, przemija” i z drugiej strony, że tylko Bóg jest „zawsze, zawsze, zawsze” - temat, który powraca w najsłynniejszym wierszu: „Nie trwóż się, nie drżyj. Wśród życia dróg, Tu wszystko mija, Trwa tylko Bóg. Cierpliwość przetrwa dni ziemskich znój, Kto Boga posiadł, Ma szczęścia zdrój: Bóg sam wystarcza”. Osierocona przez matkę, gdy miała 12 lat, poprosiła Najświętszą Maryję Pannę, aby została jej matką (por. „Księga...” 1, 7).
Lekcjonarz otwiera dziś lekturę Listu do Efezjan od jego wielkiego berakah, błogosławieństwa, które w greckim oryginale jest jednym zdaniem długim na dwanaście wersetów, jakby autor nie chciał przerywać oddechu uwielbienia. „Niech będzie błogosławiony Bóg i Ojciec Pana naszego, Jezusa Chrystusa; On napełnił nas wszelkim błogosławieństwem duchowym na wyżynach niebieskich - w Chrystusie”. Formuła „w Chrystusie” powraca w tym hymnie jak refren. Wszystko, co Bóg czyni, czyni „w Nim”. Wybranie, przeznaczenie, odkupienie, objawienie, zjednoczenie. „W Nim bowiem wybrał nas przed założeniem świata, abyśmy byli święci i nieskalani przed Jego obliczem”. Wybranie wyprzedza stworzenie, zanim był świat, był zamysł miłości o nas. Ta prawda, u Pawła będąca czystą pociechą, stała się w dziejach teologii polem najcięższych sporów o predestynację. Hymn Efezjan pozostaje najlepszym korektorem ich tonu, bo mówi o przeznaczeniu wyłącznie językiem doksologii: „ku chwale majestatu swej łaski”. Cel wybrania jest adopcyjny: „z miłości przeznaczył nas dla siebie jako przybranych synów”. Prawnik usłyszy tu huiothesia, adopcję, instytucję, którą świat grecko-rzymski znał doskonale (i którą Rzym cenił tak, że adoptowani zasiadali na tronie cezarów). Łaska posługuje się jej figurą, by wyrazić rzecz niesłychaną, status dziecka nadany aktem miłości Ojca. „W Nim mamy odkupienie przez Jego krew - odpuszczenie występków, według bogactwa Jego łaski”. Apolytrōsis to wykup z niewoli. Cena została wymieniona. Zwieńczeniem hymnu jest słowo, które nadało tytuł całym epokom teologii: Bóg oznajmił „tajemnicę swej woli według swego postanowienia, które przedtem w Nim powziął dla dokonania pełni czasów, aby wszystko na nowo zjednoczyć w Chrystusie jako Głowie: to, co w niebiosach, i to, co na ziemi”. Grecki czasownik anakephalaiōsasthai, zjednoczyć pod jedną głową, Wulgata odda przez instaurare omnia in Christo. Ireneusz zbuduje na nim swoją teologię rekapitulacji, a Pius X uczyni zeń program pontyfikatu. Dzisiejsza patronka, Teresa z Avili, mistrzyni twierdzy wewnętrznej, dopowiada temu kosmicznemu hymnowi wymiar najmniejszy i największy zarazem. Zjednoczenie wszystkiego w Chrystusie zaczyna się w komnatach ludzkiej duszy, gdzie mieszka Król.
Z okazji rocznicy soborowej Deklaracji, która otworzyła nowy rozdział w historii relacji między katolikami a wyznawcami innych religii, Dykasterie Nauki Wiary, ds. Popierania Jedności Chrześcijan oraz ds. Dialogu Międzyreligijnego opublikowały dokument „Droga nadziei”. Obecnie Stolica Apostolska opublikowała także wersję dokumentu w języku polskim.
W sześćdziesiątą rocznicę Deklaracji soborowej Nostra aetate trzy dykasterie Kurii Rzymskiej – Nauki Wiary, ds. Popierania Jedności Chrześcijan oraz ds. Dialogu Międzyreligijnego – opublikowały 16 września Drogę nadziei, Notę, zatwierdzoną przez Leona XIV 22 czerwca tego roku. Przypomina ona najważniejsze etapy dialogu po Nostra aetate, oceniając jego wyzwania i osiągnięcia oraz wytyczając perspektywy na przyszłość. Wszystko po to, aby na nowo ukazać przesłanie ponadczasowe: Kościół odrzuca jako obcą duchowi Chrystusowemu wszelką dyskryminację czy prześladowanie stosowane ze względu na rasę czy kolor skóry, na pochodzenie społeczne czy religię.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
