Wyświęceni wstąpili do Wyższego Seminarium Duchownego Archidiecezji Krakowskiej w 2014 r. Patronem rocznika został wybrany s´w. Zygmunt Gorazdowski – żyjący na przełomie XIX i XX wieku kapłan diecezji lwowskiej, oddany dziełom charytatywnym, szkolnictwu i działalności wydawniczej.

Po przyjęciu święceń neoprezbiterzy odprawiają w swoich rodzinnych parafiach Mszę św. prymicyjną, która jest świętem parafialnej wspólnoty, gdzie zrodziło sie? kapłańskie powołanie. Nowym kapłanom zadaliśmy kilka pytań: o motto wydrukowane na prymicyjnym obrazku, o powołanie i tych, którzy mieli na nie największy wpływ.

Ks. Piotr Bułka

Parafia św. Wawrzyńca DM i św. Kazimierza Królewicza w Rajczy.

Odwagi! Ja jestem, nie bójcie się! (Mt 14, 27).

Na obrazku przedstawiona jest scena, jak Chrystus podaje Piotrowi rękę i wyciąga go z wody. Tak bardzo dzisiaj potrzebna jest nam wiara w Chrystusa, w to, że jest On zawsze z nami, że nigdy nas nie zostawia i że nas kocha, bo przecież oddał za nas swoje życie.

Kapłaństwo jest dla mnie przedłużeniem misji Chrystusa na ziemi. Obrazek prymicyjny, który wybrałem, cały czas o tym przypomina. Mam być szafarzem miłosierdzia Bożego, podawać ludziom rękę i dźwigać ich w górę – jak to robi Chrystus z Piotrem.

Jestem bardzo wdzięczny dwóm kapłanom, których Pan Bóg postawił na mojej drodze, jeszcze zanim wstąpiłem do seminarium.

Ks. Damian Dadak

Parafia św. Wawrzyńca DM i św. Kazimierza Królewicza w Rajczy.

Bądźcie płomiennego ducha (Rz 12,11)

Na V roku przeczytałem ten fragment w modlitwie w ciągu dnia i przyszła mi myśl, że to ten cytat, który będzie mnie wiódł przez całe moje życie kapłańskie. Doświadczałem już wiele razy w swoim życiu działania Ducha Świętego i wiem, że tylko w Jego mocy można nieść Dobrą Nowinę i rozpalać ludzkie serce, ale warunek jest jeden – samemu trzeba płonąć.

Kapłaństwo to służba, spalanie się dla innych i szukanie tych, którzy się pogubili, aby ich przyprowadzić do źródła prawdziwego życia i szczęścia.

Największy wpływ na moje powołanie mieli kapłani, których Pan postawił na mojej drodze. Wielu z nich pokazało mi, co to znaczy być gorliwym i oddanym Jezusowi księdzem. Wielki wpływ mieli i ciągle mają święci, szczególnie Ojciec Pio. Nie mogę nie wspomnieć ludzi, którzy przez cały okres mojej formacji modlili się za mnie. Gdyby nie ich modlitwa nie było mnie dzisiaj w tym miejscu.

Ks. Maciej Dunat

Parafia Nawiedzenia N.M.P. w Hałcnowie.

Wznoszę swe oczy ku górom: Skądże nadejdzie mi pomoc? Pomoc mi przyjdzie od Pana, co stworzył niebo i ziemię (Ps 121,1-2).

To fragment, który trafił do mnie podczas rekolekcji I stopnia Ruchu Światło-Życie.

Największy wpływ na moje powołanie mieli księża parafii rodzinnej.

Ks. Maciej Godzieszka

Parafia Miłosierdzia Bożego w Żywcu-Moszczanicy.

Pan widzi serce (1 Sm 16,7).

Bóg widzi to, co jest niedostępne dla ludzkich oczu. Uważam, że fragment doskonale oddaje to, jak wygląda relacja Boga i człowieka.

Kapłaństwo jest upodabnianiem się do Chrystusa.

Największy wpływ na moje powołanie? Zmartwychwstały, który działa poprzez ludzi, spotykanych na mojej drodze życia.

Ks. Adrian Moskała

Parafia św. Jana Nepomucena w Brennej-Leśnicy.

Oto idę, aby pełnić Twoją wolę (Hbr 10,9).

Motto pociąga mnie do dwóch rzeczy; po pierwsze do rozeznawania, przyjmowania i wypełniania woli Tego, który mnie wzywa. Wola Boga ma być w moim życiu ważniejsza od moich wizji zbawienia świata. Druga rzecz to dynamizm w szukaniu Boga; nie mam stać w miejscu, ale ciągle szukać Boga i człowieka, który potrzebuje Boga.

Kapłaństwo jest słuchaniem.

Na moje powołanie wpłynął najmocniej katecheta z gimnazjum, który nie mówił mi tylko o tym, jak to dobrze jest być księdzem, ale powiedział mi, że w kapłaństwie też będzie ciężko, bo takie jest życie.

Ks. Jakub Michalik

Parafia Jezusa Chrystusa Odkupiciela w Czechowicach-Dziedzicach.

Patrzmy na Jezusa, który nam w wierze przewodzi i ją wydoskonala (Hbr 12, 2).

W dzisiejszym świecie łatwo możemy zatracić właściwy obraz rzeczywistości i bliźniego. Tylko gdy wpatrujemy się w oblicze naszego Zbawiciela, nie grozi nam utrata wiary. Uczymy się także spojrzenia na drugiego człowieka.

Kapłaństwo jest dla mnie doskonaleniem się w Jezusowym spojrzeniu na świat. To codziennie podejmowana decyzja, aby stawać się ofiarą dla tych, do których Jezus, Dobry Pasterz, mnie posyła.

Na moje powołanie wpływ mieli kapłani, których od dzieciństwa spotykałem na mojej drodze. Fascynował mnie ich sposób życia i całkowite oddanie swojego życia na własność Chrystusowi. Mogę dzisiaj stwierdzić, że nie byłoby mojego kapłaństwa, gdyby nie inni kapłani.

Ks. Kamil Piwowarczyk

Parafia św. Mikołaja w Bielsku-Białej.

Nie daj Boże, bym miał się chlubić z czego innego, jak tylko z krzyża Pana naszego, Jezusa Chrystusa (Ga 6, 14).

Ważne dla mnie jest obranie nie tylko celu, ale przede wszystkim uświadomienie sobie źródła mojego powołania oraz w czyim imieniu mam być kapłanem. Tym źródłem jest dla mnie krzyż Jezusa – wydarzenie, które ukazuje, że Bóg bez reszty oddał się człowiekowi i za niego cierpiał.

Kapłaństwo jest oddaniem się Chrystusowi na wyłączną służbę na pożytek całego ludu Bożego.

Na moje powołanie wpływ miał Pan Bóg. A z ludzi? Myślę, że kapłani, którzy świadectwem życia i ofiarnej posługi pokazali mi, że to ma sens i że kapłani są nadal potrzebni. Ważną rolę odegrała także moja najbliższa rodzina, a szczególnie rodzice, którzy wychowali mnie w wierze katolickiej i nieustannie otaczają mnie swoją modlitwą.

Ks. Mateusz Steczek

Parafia Przemienienia Pańskiego w Buczkowicach.

Powierz Panu swoją drogę i zaufaj Mu: On sam będzie działał (Ps 37,5).

Codziennie modliłem się słowami tego psalmu. Były one dla mnie podporą w czasie formacji seminaryjnej.

Kapłaństwo jest przede wszystkim wielkim darem, a także wielką tajemnicą i planem, jaki Bóg ma dla mnie i jakim mnie obdarza.

Ludzie którzy wpłynęli na moje powołanie? Przede wszystkim rodzice, którzy wychowali mnie w wierze, moja śp. prababcia, która pewno wiele wymodliła, i wielu dobrych kapłanów, których Bóg postawił na mojej drodze.

Ks. Michał Wójcik

Parafia Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Bestwinie.

I usłyszałem głos Pana mówiącego: Kogo mam posłać? Kto by Nam poszedł? Odpowiedziałem: Oto ja, poślij mnie! (Iz 6,8).

Doskonale oddaje to sytuację powołanego, który zostaje posłany do wspólnoty wiernych. Kapłan jest człowiekiem, który zawierza się Bożej Opatrzności.

Kapłaństwo jest wyjątkowym spotkaniem z Bogiem w sakramentach, które z Bożej łaski kapłan sprawuje.

W moim powołaniu ważną rolę odegrało świadectwo życia Jana Pawła II.

Ks. Tobiasz Zoń

Parafia Najświętszego Serca Pana Jezusa w Pietrzykowicach.

I wyciągnąwszy rękę, dotknął Pan moich ust i rzekł mi: Oto kładę moje słowa w twoje usta (Jr 1,9).

Pan powołał Jeremiasza, który był młodzieńcem. Bóg powiedział mu: „Będziesz mówił, cokolwiek tobie polecę”. I dla mnie ważne jest to, że to Bóg będzie przemawiał przeze mnie, przez moje usta do ludzi.

Kapłaństwo dla mnie jest przede wszystkim wielką tajemnicą pomiędzy człowiekiem a Bogiem, między którymi dokonuje się przepiękny, wewnętrzny dialog.

Największy wpływ na moje powołanie miało Niższe Seminarium Duchowne Archidiecezji Częstochowskiej – Liceum Ogólnokształcące. Tam przez 3-letnią formację duchową, intelektualną, integracyjną mogłem odkryć ziarno powołania, które rozwijałem w seminarium w Krakowie.