Jest to nowy projekt Caritas Archidiecezji Gdańskiej. Swoim działaniem obejmie 150 osób pochodzących głównie z Ukrainy, Białorusi, Gruzji i Rosji, które są zagrożone społecznym wykluczeniem.
Zakres oferowanej pomocy dotyczy przede wszystkim załatwiania spraw urzędowych, regulacji związanych z pobytem w Polsce, adaptacji do nowych warunków życia, poszukiwania odpowiedniej pracy oraz przygotowania stosownych dokumentów i ich tłumaczenia. – Jako Caritas widzimy potrzebę wspierania osób, które przyjeżdżają do naszego kraju i chcą tutaj budować swoją przyszłość – powiedział ks. Janusz Steć, dyrektor Caritas Archidiecezji Gdańskiej.
Oferowana pomoc jest bezpłatna. Projekt jest skierowany głównie do cudzoziemców, którzy zamieszkali w woj. pomorskim, pracują tam lub uczą się. Dodatkowo będą oni mogli skorzystać z porad prawnika, psychologa, doradcy zawodowego i tłumacza przysięgłego. Powstaną ponadto grupy wsparcia. Wiera Rebinin z CIDC zaznacza, że w ramach prowadzonych działań Centrum w różnych miastach Pomorza odbędą się spotkania informacyjno-integracyjne. – Takie ośrodki działają przeważnie tylko w dużych miastach. Naszym założeniem jest, by docierać ze wsparciem również do mniejszych miejscowości.
W ofercie Centrum znajduje się również kurs na self-adwokatów. Jego celem jest podniesienie kompetencji komunikacyjnych kursantów, nabycie przez nich umiejętności autoprezentacji i uzyskanie odpowiedniej wiedzy z zakresu prawa i administracji. Adresatami tego kursu są cudzoziemcy mieszkający nie tylko na terenie woj. pomorskiego, ale w całym kraju, jednak nie krócej niż 3 lata, i posługujący się językiem polskim na poziomie podstawowym.
Działania związane z CIDC będą prowadzone do końca czerwca 2023 r. Projekt jest realizowany przez Caritas Archidiecezji Gdańskiej i dofinansowany z programu Aktywni Obywatele – Fundusz Krajowy, zasilanego z Funduszy EOG.
Z ks. Łukaszem Mudrakiem, dyrektorem Caritas Archidiecezji Lubelskiej, rozmawia Urszula Buglewicz.
Urszula Buglewicz: Jakie wyzwania stoją przed Caritas w Wielkim Poście?
Ks. Łukasz Mudrak: Pierwsza myśl, która przychodzi mi do głowy, to pomoc ofiarom wojny w Ukrainie. Do lutego br. koordynowałem prace Centrum Pomocy Migrantom i Uchodźcom; właśnie po to przyszedłem do Caritas, żeby pomagać uchodźcom. Po roku pracy zauważam, że gotowość do pomagania słabnie; ludzie są z jednej strony trochę przyzwyczajeni, z drugiej trochę zmęczeni dużym zaangażowaniem w pomoc dla uchodźców, stąd też wyzwaniem dla nas jest poszukiwanie takich ścieżek, narzędzi i pomysłów, żeby na nowo wzbudzać świadomość potrzeby niesienia pomocy Ukrainie. Druga myśl jest taka, że Wieki Post to czas, w którym Kościół zachęca nas do odnowy relacji z Panem Bogiem i z drugim człowiekiem. Tradycyjną receptą na tę odnowę jest post, modlitwa i jałmużna, czyli odejmowanie sobie od ust pokarmu, którym możemy podzielić się z biednymi, poświęcanie swojego czasu na modlitwę za innych i w końcu oddawanie części swojego majątku czy swoich zarobków tym, którzy potrzebują wsparcia. Naszym zadaniem, nie tylko Caritas, ale całego Kościoła, jest przypominanie światu o potrzebie niesienia pomocy, a przede wszystkim o ludziach, którzy potrzebują pomocy. Musimy ich pokazywać i opowiadać ich historie, ponieważ w natłoku różnych informacji ludzie mogą zapominać o nich czy traktować pomoc charytatywną jako coś bardzo anonimowego. A tak nie jest; to są konkretni ludzie, z konkretnymi historiami, z konkretną tragedią życiową, którzy być może bez naszej pomocy nie poradzą sobie w życiu. Caritas jest pewnym narzędziem, które ma pomoc Kościoła organizować w taki sposób, żeby była przemyślana, mądra i skuteczna.
Samobójstwo dziecka czy nastolatka nie zaczyna się w chwili śmierci. Zaczyna się wcześniej - w ciszy, wycofaniu, obojętności. Albo w buncie, którego dorośli nie umieją odczytać. Odpowiedzialność za zauważenie tych sygnałów spoczywa nie tylko na specjalistach, ale także na rodzicach, nauczycielach i duchownych.
To jest najbardziej przerażające, że dramat bardzo często nie nadchodzi nagle. On rośnie po cichu. Dziecko, także nastolatek, wysyła sygnały wcześniej. Tylko my, dorośli, nie zawsze umiemy je odczytać. Czasem nie chcemy. Bo łatwiej powiedzieć: „taki wiek”, „przesadza”, „obraził się”, „przejdzie mu”.
Ponad 100 osób zebrało się 1 czerwca przed Wojewódzkim Szpitalem Specjalistycznym im. Stefana Kardynała Wyszyńskiego w Lublinie. Uczestnicy pikiety pytali o los dziecka, które według Fundacji Życie i Rodzina, miało urodzić się żywe po aborcji, a następnie zmarło. Szpital wydał w tej sprawie oświadczenie.
Pikieta odbyła się w Dzień Dziecka, przed Wojewódzkim Szpitalem Specjalistycznym im. Stefana Kardynała Wyszyńskiego przy al. Kraśnickiej w Lublinie. Jej hasłem było: „Co zrobiliście z tym dzieckiem?”. Uczestnicy domagali się wyjaśnień dotyczących losu dziecka oraz modlili się o zatrzymanie aborcji.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
