Czas zimowych ferii na Podkarpaciu dobiegł końca. Był to dla najmłodszych okres odpoczynku, zabawy i integracji. Caritas Diecezji Rzeszowskiej zorganizowała w swoim ośrodku w Myczkowcach tygodniowy wypoczynek w formie zimowiska dla 50 dzieci z ubogich rodzin. Dyrektor ośrodka ks. Bogdan Janik oraz kadra kolonijna na czele z panią Anną Byczek-Kisiel zadbali o moc atrakcji. W kazaniach głoszonych w czasie codziennej Mszy św. dzieci słyszały, jak ważne jest, aby pięknie żyć i być obok drugiej osoby, jak ważni jesteśmy dla Boga i ile w każdym z nas jest talentów. W czasie zajęć integracyjnych powstała kilkumetrowa praca plastyczna Ocean Talentów. Nie zabrakło zabaw i aktywizacji fizycznej. Zorganizowano dzień rozgrywek sportowych. W indywidualnych konkurencjach każdy mógł sprawdzić swoje siły, m.in. w żonglerce, rzutach do celu, skokach na skakance, ringu, rzutkach, zbijaniu kręgli oraz w tenisie stołowym.
Na zimowisku telefony komórkowe odłożono na bok. Czas zagospodarowano rozgrywkami międzygrupowymi i konkursami artystycznymi oraz konkursem porządkowym. Odkryto talenty wokalne i plastyczne. Wzajemne poznanie się uczestników zimowiska umocnił „Konkurs wiedzy o wychowankach i wychowawcy” oraz dyskusje w grupach. Aby radośnie spędzać czas, proponowano uczestnikom zabawy muzyczno-ruchowe, śpiew, zabawy taneczne i konkurs tańca. Nie zabrakło również zwiedzania pięknych o każdej porze roku okolicznych bieszczadzkich terenów.
Na zakończenie zimowiska było wiele radości z otrzymanych podarunków i nagród za osiągnięcia w konkursach. Aż 270 razy wywołano zwycięzców na podium, gdyż tutaj nie było przegranych. Wszyscy uczestnicy zimowego wypoczynku byli wspaniałymi zwycięzcami.
Opowiem Ci o lekarzu, którego wyśmiano, choć mógł ocalić tysiące istnień. O człowieku, którego świat nie rozpoznał, bo prawda przyszła w zbyt pokornej formie. I zapytam wprost: czy my nie robimy podobnie z Bogiem?
I wreszcie najważniejsze: jeśli kiedykolwiek żyłeś pod presją, że musisz zasłużyć na miłość — ta Ewangelia jest jak oddech. Bóg nie wysyła już tylko słów. On przychodzi osobiście. Schodzi do naszych „slumsów”, do tego, czego się wstydzimy, i mówi: „Nie jesteś problemem do naprawy. Jesteś dzieckiem do przytulenia.”
Usunięcie krzyża z przestrzeni wychowania to gest, który rani nie tylko religijnie, ale także kulturowo. A jednak, paradoksalnie, incydent ze szkoły w Kielnie ma też swoją jasną stronę. Bo uczniowie – ci, których tak często posądzamy o obojętność – nie zgodzili się na usunięcie krzyża. W ich spokojnym sprzeciwie zabrzmiała cicha, ale mocna wiara.
Cyprian Kamil Norwid, który krzyż widział zawsze na tle polskiej historii, przestrzegał dobitnie: „Bo kto, do Krzyża nawet idąc, minął krzyże ojczyste, ten przebiera w męczeństwie!”. To zdanie brzmi dziś jak komentarz do współczesnych prób „czyszczenia” przestrzeni publicznej z symboli, które przez wieki były znakiem polskiej tożsamości, a nie kościelnym rekwizytem. Krzyż szkolny, krzyż w urzędzie, przydrożny krzyż – to właśnie są „krzyże ojczyste”. Mówią o historii narodu, o jego duchowym dziedzictwie, o pamięci wspólnoty, nie o „narzucaniu religii”.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
_1766416222.jpg)
