Urodził się 27 grudnia 1908 r. w Urzędowie k. Kraśnika. Święcenia kapłańskie otrzymał w 1931 r. w Lublinie. Następnie studiował teologię moralną na KUL oraz na papieskich uniwersytetach Gregorianum i Angelicum w Rzymie. Studiował także pedagogikę i psychologię wychowania. W 1947 r. ks. prof. Zdzisław Goliński został mianowany biskupem koadiutorem w Lublinie. Święcenia biskupie przyjął 3 sierpnia 1947 r. W latach 1951-63 był ordynariuszem częstochowskim. W herbie biskupim miał słowa Crux Victoria (Krzyż Zwycięstwem). Ingres bp. Golińskiego odbył się 17 czerwca 1951 r. Oficjalny akt przejęcia władzy z rąk wikariusza kapitulnego bp. Stanisława Czajki odbył się w kurii diecezjalnej w obecności diecezjalnych konsultorów. Następnie o godz. 16 nowy biskup ordynariusz przeszedł w procesji z kościoła św. Jakuba do katedry. Jak czytamy w Niedzieli z 24 czerwca 1951 r., „udział wiernych i duchowieństwa świeckiego i zakonnego w ingresie był liczny”.

Biskup Goliński był jednym z pierwszych promotorów polskiej teologii moralnej po II wojnie światowej. Podejmował m.in. temat formacji sumienia, problem tzw. kłamstwa użytecznego. W swoich dociekaniach naukowych i w swym wewnętrznym przekonaniu nie zgadzał się na żadne kompromisy.

Pasterz prześladowany

W okresie jego posługiwania Kościołowi częstochowskiemu władze komunistyczne bardzo utrudniały tworzenie nowych parafii. Dwanaście lat jego posługi jako biskupa częstochowskiego to były czasy stalinowskie. Był to czas największego ataku na Częstochowę i Jasną Górę, służby komunistyczne robiły wszystko, aby ograniczyć, a właściwie wyłączyć działalność pasterską bp. Golińskiego. Fakt ten odnotował w swoim testamencie, pisząc o prześladowaniach Kościoła. Kontrolowano listy bp. Golińskiego, podsłuchiwano jego rozmowy telefoniczne. Komuniści założyli nawet siatkę informatorów. Akcja przeciwko bp. Golińskiemu nosiła kryptonim „Dostojnik”.

Jeden ze świadków życia bp. Golińskiego stwierdził: – Włączał się w każdą dziedzinę życia diecezjalnego, gdzie potrzebna była ingerencja czy natchnienie. Gdy mu zwracano uwagę, że przy takim trybie życia spali się bardzo szybko, bo musi się spalić, odpowiadał niezmiennie, iż woli być świecą spalającą się szybko przy pełnym płomieniu, użytecznym płomieniu, niż świecą tlącą się długo, ale bezużytecznie.

Obrońca diecezji

Biskup Goliński stawał niestrudzenie w obronie diecezji, parafii, wiary, seminarium duchownego oraz dobrego imienia kapłanów. Założył Niższe Seminarium Duchowne w Częstochowie, a po usunięciu przez władze komunistyczne teologii z Uniwersytetu Jagiellońskiego utworzył w Wyższym Częstochowskim Seminarium Duchownym w Krakowie tzw. studium domesticum. Na jego prośbę papież Pius XII erygował Kapitułę Katedralną na mocy bulli Peropportune sane. Biskup zwołał i przeprowadził I Synod Diecezji Częstochowskiej w dniach 28 i 29 września 1954 r. Przeprowadził 335 wizytacji kanonicznych. Z kolei od października do grudnia 1962 r. brał udział w I Sesji Soboru Watykańskiego II. Rozpoczął tworzenie środowiska naukowo-formacyjnego w Częstochowie. Przypomniał o tym w swoim przemówieniu Jan Paweł II podczas poświęcenia budynku Wyższego Seminarium Duchownego w Częstochowie 15 sierpnia 1991 r.

Biskup Goliński nie zdołał zapobiec zamknięciu przez władze Tygodnika Katolickiego Niedziela w 1953 r. Zmarł nagle 6 lipca 1963 r.