Reklama

W wolnej chwili

Warto wiedzieć

Turron, Jultomte i... sauna

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Niemcy. W czasie wigilijnej kolacji podaje się tradycyjną sałatkę kartoflaną, można się też spodziewać dań z kiszonej kapusty i różnych rodzajów kiełbasy. Za typowo bożonarodzeniowe ciasto uważana jest strucla (świąteczne ciasto drożdżowe z dużą ilością bakalii). Zgromadzeni przy stole składają sobie życzenia. Pod każdym talerzem powinien znaleźć się pieniążek, który ma przynieść szczęście. Nie powinno się też wstawać od stołu przed końcem posiłku.

Słowenia. Potica to tradycyjny zwinięty i nadziewany tort, najczęściej z makiem albo orzechami – ten deser pojawia się na większości świątecznych stołów. W Słowenii drugi dzień Bożego Narodzenia jest również świętem państwowym (Dzień Niepodległości i Jed-ności). Wiele osób wyjeżdża wtedy w góry.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Czechy. W dzień Bożego Narodzenia dziewczyny rzucają butami w stronę drzwi wejściowych. Jeśli czubek buta będzie zwrócony do drzwi, panna w przyszłym roku wyjdzie za mąż.

Reklama

Norwegia. Tradycyjne jest tu rodzinne pieczenie siedmiu rodzajów ciasteczek. W domach stawia się kransekake – wieżę uformowaną z krążków migdałowego ciasta, można do niej przyczepić cukierki i małe papierowe flagi. W Wigilię do kościoła idzie się ok. godz. 17. W trakcie uroczystej kolacji podawane są żeberka jagnięce lub wieprzowe. Gospodynie przygotowują też słodki krem ryżowy, do którego wkładają jeden migdał. Ten, kto go znajdzie, w nagrodę otrzyma świnkę z marcepanu. Prezenty roznosi Julenissen, który przypomina krasnoludka i lubi płatać figle.

Hiszpania. W wielu domach na stole pojawia się keks z zapieczonymi w środku niespodziankami (np. drobnymi monetami). Komu trafi się kawałek bez dodatku, ten będzie musiał upiec takie ciasto w przyszłym roku. Hiszpanie nie łamią się opłatkiem, lecz dzielą turronem – przysmakiem z chałwy. Dzieci nie dostają prezentów pod choinkę – przywiozą im je 6 stycznia Trzej Królowie.

Estonia. Rodziny dekorują domy i przygotowują potrawy, a następnie, jeszcze przed pójściem do kościoła, wędrują na cmentarz oraz do... sauny (!), by się wyciszyć i oczyścić.

Austria. W zależności od regionu świątecznym daniem może być karp lub pieczona kaczka, podaje się też pierniki, migdały i pieczone kasztany. W Wigilię bardzo popularne jest wspólne kolędowanie. Dzieciom prezentów nie przynosi św. Mikołaj, ale Christkindl (Dzieciątko Jezus).

Szwecja. W Wigilię tradycyjnie nie powinno się pracować (poza opieką nad zwierzętami). Przy stole kultywowany jest zwyczaj „zanurzania w kotle” – kawałki razowego chleba macza się w garnku z sosem, wieprzowiną i wołowiną, myśląc jednocześnie o osobach ubogich i modląc się za nie. Prezenty roznosi skrzat Jultomten, a do podarunków przyczepiane są karteczki z krótkimi rymowankami. W dzień Bożego Narodzenia o świcie wierni udają się do kościoła.

Reklama

Węgry. Podczas wigilijnej kolacji powinno się zjeść pieczonego karpia oraz zupę rybną z rodzynkami i wiśniami, a także smażoną kapustę. Wiele potraw ma symboliczne znaczenie. Mak jest symbolem miłości, natomiast czosnek z miodem, jabłka i orzechy mają gwarantować zdrowie i finansową pomyślność. Według dawnego zwyczaju, nie powinno się tego wieczoru podawać drobiu, gdyż grzebiąca w ziemi kura symbolizuje stagnację. Zamiast niej gospodynie przygotowują wieprzowinę, która oznacza rozwój.

Rumunia. O zbliżających się świętach przypominają dzieci przebrane za Trzech Mędrców i Heroda, wędrujące po domach – oczekuje się tam na nie ze słodkościami. Już na 10 dni przed Bożym Narodzeniem zabija się prosię, które jest główną potrawą na świątecznym stole. Oprócz tego można się też spodziewać gołąbków z mięsem i wędzoną słoniną, świńskich ozorów w galarecie i pasztetu z wieprzowych podrobów. W domach łamie się chlebem, a życzenia składa się podczas uroczystej liturgii w kościele.

Islandia. Tu Boże Narodzenie świętuje się długo, bo od 24 grudnia do 6 stycznia (wtedy tradycyjnie usuwa się świąteczne dekoracje z domów). Wigilia zaczyna się już o 6 rano! Ludzie idą wtedy do kościołów albo rozpoczynają świętowanie w domu. Do wigilijnego stołu zasiada się ok. godz. 18, po zapaleniu lampek na choince i złożeniu sobie życzeń. Na bożonarodzeniowy obiad powinno się podać tradycyjną wędzoną jagnięcinę, a na deser – pudding ryżowy z migdałem w środku (ma przynieść szczęście znalazcy).

2024-12-17 12:16

Ocena: +1 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Adwentowe wieczory

Nasze babcie i dziadkowie dobrze pamiętają obyczaj adwentowej szarej godziny, szczególnie rozpowszechniony na polskiej wsi.

Z każdym dniem wchodzimy w głębię Adwentu. Czekamy. Nawet gdy poranne wstawanie na Roraty nie jest już takie ochocze jak na początku. Kres naszego oczekiwania, uwieńczony narodzeniem Zbawiciela, jest coraz bliżej. I choć w każdym Adwencie niezmiennie czekamy, zawsze jest szansa i nadzieja na nowe doświadczenie, zobaczenie swojego życia z nowej perspektywy. Każdy dzień jest ważny. Adwentowe czekanie powolutku przemienia nas i naszą codzienność. Adwent nie jest siedzeniem z założonymi rękami. Dajemy swój czas Bogu i drugiemu człowiekowi, podejmujemy konkretne działania. Każdego roku ich paleta będzie zapewne ciut inna. Dzieci rosną, zmieniają się nasze możliwości faktyczne (obowiązki i ich kaliber). Jest jeszcze czas, aby zaczerpnąć coś dla siebie i rodziny z tegorocznego skarbca adwentowych łask. Nawet jeśli porwały nas myśli o tzw. etapie fabryki – zawożę i odwożę dzieci, potem do pracy i z pracy – i przekonały, że tu nic się nie może zmienić, wciąż mamy tę moc decyzji, aby wybrać sprawy ważne i najważniejsze dla nas. Inspiracją może być staropolski zwyczaj szarej godziny.
CZYTAJ DALEJ

Prawda odsłania postawę człowieka wobec Jezusa

2026-02-14 11:05

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

pexels.com

Scena rozgrywa się po odrzuceniu Saula i po ciężkiej rozmowie o jego nieposłuszeństwie. Samuel wyrusza do Betlejem, do domu Jessego. Nazwa Betlejem (Bēt Leḥem) znaczy „dom chleba”. Z tego miejsca wychodzi pasterz, który z czasem poprowadzi lud. Tekst wspomina „róg z oliwą”, naczynie na olej. Niesie obraz siły i trwałości. W starożytnym Izraelu namaszczenie oznaczało wybranie do zadania i udzielenie mocy z wysoka. Towarzyszyło mu słowo prorockie. Namaszczenie Dawida dokonuje się poza pałacem. Saul nadal panuje, a wybrany żyje w cieniu. Ten szczegół pokazuje, że Boże prowadzenie bywa ukryte. Samuel ogląda synów Jessego według porządku starszeństwa. Eliab wydaje się kandydatem, bo ma postawę wojownika. Bóg koryguje spojrzenie proroka. Ocenę opartą na wyglądzie odsuwa na bok i kieruje ją ku wnętrzu człowieka. Przechodzi siedmiu synów, a wybór pada na najmłodszego pasterza. Dawid zostaje przywołany z pola. Narrator zauważa jego młodość i urodę, a zaraz potem ukazuje dar większy: „Duch Pana” spoczywa na nim „od tego dnia”. W dalszej opowieści Eliab reaguje gniewem na Dawida przy spotkaniu z Goliatem. Ten epizod ujawnia, że sama postawa wojownika nie wystarcza do królowania. Hebrajskie słowo Mesjasz (mashiaḥ) znaczy „namaszczony”, a greckie christos jest jego odpowiednikiem. Ojcowie Kościoła widzą tu szkołę patrzenia. Jan Chryzostom, komentując życie apostolskie, przywołuje słowa wypowiedziane do Samuela. Pokazuje, że Bóg strzeże pokory obdarowanych i studzi ludzką skłonność do zachwytu nad pozorem.
CZYTAJ DALEJ

75 lat modlitwy i spotkań. Jubileusz parafii przy Wittiga

2026-03-15 18:30

Marzena Cyfert

Uroczysta Eucharystia z okazji 75-lecia parafii NMP Matki Pocieszenia we Wrocławiu

Uroczysta Eucharystia z okazji 75-lecia parafii NMP Matki Pocieszenia we Wrocławiu

Gdy w 1951 r. powstawała parafia NMP Matki Pocieszenia, liczyła niespełna trzy tysiące wiernych. Dziś pośród akademików i parkowych alei nadal jest miejscem modlitwy i spotkania z Bogiem. Podczas jubileuszowej Eucharystii bp Jacek Kiciński przypomniał, że właśnie z takich – często niewielkich – wspólnot buduje się Kościół.

– Cieszę się, że dzisiaj razem możemy dziękować Panu Bogu za jubileusze, które tutaj przeżywamy. A pokazują nam one, jak żywą wspólnotą wiary jest to miejsce – ta parafia i ta świątynia – mówił ksiądz biskup i przypomniał o przeżywanych jeszcze w tym miejscu jubileuszach 50-leciu DA Redemptor i 100-leciu obecności sióstr Służebniczek NMP.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję