Niech przykład naszych ojców w wierze, niech Boże zaangażowanie przez cesarza Konstantyna, Boże prowadzenie Kościoła, będzie dla nas zachętą do modlitwy o jedność uczniów Chrystusa i do szukania nowych wyrazów jedności – mówił bp Roman Pindel podczas Centralnego Nabożeństwa Ekumenicznego.
Duchowieństwo i wierni różnych Kościołów i związków wyznaniowych w ramach Tygodnia Powszechnej Modlitwy o Jedność Chrześcijan modlili się 20 stycznia podczas Centralnego Nabożeństwa Ekumenicznego, które odbyło się w kościele ewangelickim Apostołów Piotra i Pawła w Wiśle.
Jedność w codzienności
Zebranych powitał biskup diecezji cieszyńskiej Kościoła ewangelicko-augsburskiego Adrian Korczago. W odniesieniu do hasła Tygodnia: „Czy wierzysz w to?” zastanawiał się, czy wierzymy, że nasze starania, by się jednoczyć i dawać świadectwo miłości Chrystusowej, są realne. Zauważył, że jedność ma nie polegać na spotkaniu raz w roku, ale powinna przejawiać się w najzwyklejszej codzienności, kiedy człowiek potrafi spojrzeć na drugiego człowieka – nawet jeśli jest on innego wyznania czy światopoglądu – z szacunkiem, miłością i zainteresowaniem, że i od niego może wiele się nauczyć.
Bp Roman Pindel w kazaniu wspomniał o Soborze Nicejskim I z 325 r., który zdaniem hierarchy miał fundamentalne znaczenie dla kształtowania chrześcijańskiej doktryny wiary i jedności Kościoła. – Wyznanie wiary sformułowanie 1700 lat temu stanowi fundament jedności wyznawców Jezusa Chrystusa. Od niego zaczynamy każdy dialog i każde szukanie nowych słów i czynów do wyrażania naszej ekumenii. Czy wierzysz w to, co ustalili ojcowie w 325 r.? – pytał.
Znak nadziei
Ks. radca Waldemar Szajthauer wręczył biskupom zapalone świece, życząc, by były one znakami nadziei, wiary i wspólnoty. Zauważył, że jest podobieństwo przesłania i symboliki Roku Jubileuszowego w Kościele katolickim i Roku Wiary w Kościele luterańskim. – Jedno i drugie pokazuje pielgrzymów nadziei i wiary, którzy idą w wierze do celu, jaki wyznaczył nam Jezus Chrystus, mówiąc o ojcowskim domu – podkreślił ks. radca, dodając, że Jezus też na tej drodze staje i prowadzi nas jako dobry pasterz.
Aby świat uwierzył
Biskup senior diecezji katowickiej Kościoła ewangelicko-augsburskiego Marian Niemiec stwierdził, że wspólna modlitwa i dialog mają sens i są świadectwem wiary w Jezusa Chrystusa. – Po to tu jesteśmy, żeby Duch Święty oświecał i wskazywał najlepszą drogę do takiej jedności, jakiej chciał Pan Jezus. Budujmy tę chrześcijańską rodzinę. Po co? Żeby zsekularyzowany coraz bardziej świat też uwierzył – powiedział. W kościele śpiewał chór z Wisły. Spotkanie zwieńczyło błogosławieństwo udzielone przez biskupów.
W Wiśle odbywa się po raz 4. Festiwal Muzyki Sakralnej „Wisła Cantat”.
Na pierwszym koncercie tegorocznej edycji w kościele Znalezienia Krzyża Świętego na organach zagrał budowniczy tutejszego instrumentu dr Łukasz Kurpas, mezzosopranem zaśpiewała Wiktoria Lerche-Kurpas, na flecie zagrała Oliwia Wantulok. Jak podkreśla dyrektor artystyczny festiwalu proboszcz ks. Sławomir Zawada, świat potrzebuje artystów, aby tworząc dzieła ukazujące w jakiejś mierze nieskończone Piękno, kierowali ku Niemu ludzkie umysły. – Według św. Jana Pawła ll sztuka – nawet wtedy, gdy nie wyraża się w formach religijnych – zachowuje więź wewnętrznego pokrewieństwa ze światem wiary tak, że nawet w sytuacji głębokiego rozłamu miedzy kulturą a Kościołem, właśnie sztuka pozostaje swego rodzaju pomostem prowadzącym do doświadczenia religijnego – zauważa kapłan. Dodaje, że dziś, gdy jesteśmy świadkami ambiwalentnych postaw wobec wartości, na których wzniesiona została cywilizacja chrześcijańska, święto muzyki i śpiewu sakralnego Wisła Cantat, posługując się słowem i dźwiękiem: przemawia, wzrusza, budzi sumienia, inspiruje, każe się zatrzymać, pomyśleć, spojrzeć w górę, uświadomić sobie ludzką tożsamość.
Potrzeba roztropności – apeluje swoją postawą Jezus. Uderzają słowa Ewangelisty, który mówi, że Jezus, kiedy usłyszał, że Jan został uwięziony, usunął się do Galilei. Dla czego? Obawiał się Heroda? Ale czy Bóg może się kogoś bać? Przed kimś uciekać?
Gdy Jezus posłyszał, że Jan został uwięziony, usunął się do Galilei. Opuścił jednak Nazaret, przyszedł i osiadł w Kafarnaum nad jeziorem, na pograniczu ziem Zabulona i Neftalego. Tak miało się spełnić słowo proroka Izajasza: «Ziemia Zabulona i ziemia Neftalego, na drodze ku morzu, Zajordanie, Galilea pogan! Lud, który siedział w ciemności, ujrzał światło wielkie, i mieszkańcom cienistej krainy śmierci wzeszło światło». Odtąd począł Jezus nauczać i mówić: «Nawracajcie się, albowiem bliskie jest królestwo niebieskie». Przechodząc obok Jeziora Galilejskiego, Jezus ujrzał dwóch braci: Szymona, zwanego Piotrem, i brata jego, Andrzeja, jak zarzucali sieć w jezioro; byli bowiem rybakami. I rzekł do nich: «Pójdźcie za Mną, a uczynię was rybakami ludzi». Oni natychmiast, zostawiwszy sieci, poszli za Nim. A idąc stamtąd dalej, ujrzał innych dwóch braci: Jakuba, syna Zebedeusza, i brata jego, Jana, jak z ojcem swym Zebedeuszem naprawiali w łodzi swe sieci. Ich też powołał. A oni natychmiast zostawili łódź i ojca i poszli za Nim. I obchodził Jezus całą Galileę, nauczając w tamtejszych synagogach, głosząc Ewangelię o królestwie i lecząc wszelkie choroby i wszelkie słabości wśród ludu.
Naszym zadaniem jest budowanie autentycznych relacji - pisze Ojciec Święty w Orędziu na 60 Światowy Dzień Środków Społecznego Przekazu. Jego hasłem są słowa: „Chronić ludzkie głosy i twarze”. Będzie on obchodzony w Polsce w trzecią niedzielę września, 20 września. Papież zaznacza, iż strzeżenie ludzkich głosów i twarzy oznacza strzeżenie osoby, jej godności i jej powołania do spotkania.
Twarz i głos są cechami unikalnymi, wyróżniającymi każdej osoby - ukazują jej niepowtarzalną tożsamość i są elementem konstytutywnym każdego spotkania. Starożytni dobrze o tym wiedzieli. Tak więc, aby zdefiniować osobę ludzką, starożytni Grecy używali słowa „twarz” (prósopon), które etymologicznie wskazuje na to, co znajduje się przed wzrokiem, miejsce obecności i relacji. Łaciński termin persona (od per-sonare) zawiera natomiast w sobie dźwięk - nie jakikolwiek dźwięk, ale niepowtarzalny głos konkretnej osoby.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
_1766416222.jpg)
