Seniorzy zrzeszeni w Stowarzyszeniu Inżynierów i Techników Rolnictwa (SITR) w Rzeszowie aktywnie uczestniczą w życiu społecznym, mimo że część członków przekroczyła 80. rok życia. SITR jest członkiem Federacji Stowarzyszeń Naukowo-Technicznych NOT, organizacji skupiającej polskie i polonijne środowiska inżynierskie. Dla członków koła nie są obce wskazówki św. Jana Pawła II, który zachęcał seniorów do aktywności i zrozumienia zmian zachodzących w świecie, zdobywania nowej wiedzy.
Członkowie koła chętnie uczestniczą w spotkaniach, współpracują z placówkami naukowo-badawczymi i organizują wycieczki. Wiosną 2024 r. zwiedzili nowoczesne obiekty w pobliżu Rzeszowa. Były to Centrum Wystawienniczo-Kongresowe „Arena” w Jasionce i położone w pobliżu Podkarpackie Centrum Nauki „Łukasiewicz”. Jesienią ub.r. odwiedzili Ziemię Strzyżowską, zwiedzając zabytki i miejsca sakralne. Towarzyszyła im p. Ewa Mroczka z Powiatowego Centrum Kultury i Turystyki w Wiśniowej.
Jednym z odwiedzonych miejsc był Zespół Parkowo-Dworski i Folwarczny w Wiśniowej, wpisany na listę zabytków woj. podkarpackiego. Powstał on na bazie majątku ziemskiego, którego właścicielami od 1867 r. byli Waleria z Tarnowskich i Franciszek Mycielscy. Ten światły gospodarz i społecznik wprowadził w gospodarstwie szereg innowacji, a ogród dworski przekształcił w park krajobrazowy w stylu angielskim.
Najcenniejszym okazem w parku jest 650-letni dąb szypułkowy „Józef”, z niezwykłą historią. W 1932 r. malarz Józef Mehoffer umieścił go na rewersie banknotu 100 zł. Banknot ten wszedł do obiegu w 1934 r. Podczas II wojny światowej w dziupli tego drzewa schronili się dwaj żydowscy bracia Abraham i Paul Denholz o pseudonimie „Hymi”. Dąb „Józef” został wybrany Polskim Drzewem 2016 r., a w 2017 r. zdobył tytuł Europejskiego Drzewa Roku. Pień sędziwego dębu „Józef” obejmować musiało aż ośmioro seniorów.
W uroczystość Zesłania Ducha Świętego, 8 czerwca br., wspólnota parafii św. Judy Tadeusza w Dąbrówce-Gamrat, świętuje 50-lecie istnienia.
Erygowana została 28 maja 1975 r. przez ówczesnego biskupa przemyskiego Ignacego Tokarczuka. Budowę kościoła zlecono księżom Stanisławowi Kołtakowi oraz Stanisławowi Ulaszkowi, który został pierwszym proboszczem nowo powstałej wspólnoty. Kościół powstał w czasach, które nie były sprzyjające powstawaniu nowych świątyń, dlatego też był budowany bez zezwolenia. Pierwszy proboszcz był szykanowany przez milicję i służbę bezpieczeństwa. Jednak mimo trudności, dzięki ofiarności i determinacji księdza i wiernych, powstał pierwszy kościół, który konsekrował metropolita przemyski 11 listopada 1979 r.
„Spierał się z Darwinem, Freudem, Marksem i Szatanem. Nacierał uszu demokratom za lekceważenie demokracji, ganił kapitalistów za chciwość, a cały Zachód za to, że dawał komunizmowi szansę na rozwój przez lekceważenie własnej wiary chrześcijańskiej” – tak Fultona Johna Sheena scharakteryzowano w magazynie Time.
Na początku lat 50. XX wieku amerykańska telewizja wchodziła w swój złoty wiek, który trwał kolejne dwie dekady. Nigdy wcześniej ani nigdy później telewizja nie wpływała tak znacząco na kulturę i sposób życia zwykłego Amerykanina. Srebrny ekran kształtował to, jak społeczeństwo postrzegało rodzinę, miłość, politykę i inne aspekty życia – nawet normy społeczne. Telewizja stała się w pewnym sensie medium „totalnym”, formując amerykańskie umysły bardziej, niż współcześnie czyni to internet. Powstające wówczas seriale i programy były starannie produkowane, miały dobrze napisane scenariusze, wybitnych aktorów i reżyserów, dominowała jednak wśród nich tematyka rozrywkowa – z jednym wyjątkiem. Nowojorski biskup, który wytykał Amerykanom grzech, mówił im o obowiązkach wobec Boga i rodziny, ganił komunistów i z chrześcijańską miłością modlił się na antenie za Hitlera i Stalina, gromadził każdego tygodnia przed odbiornikami miliony widzów. Był to paradoks tamtych czasów, że z najpopularniejszymi programami rozrywkowymi mógł konkurować pod względem oglądalności tylko katolicki biskup. Fulton John Sheen stał się swego rodzaju telewizyjnym celebrytą, a w 1952 r. otrzymał nawet Nagrodę Emmy – telewizyjnego Oscara – dla „Najbardziej Wybitnej Osobowości” srebrnego ekranu. Jego audycje i książki były rozchwytywane nie tylko przez katolików. Również dziś, ponad cztery dekady od jego śmierci, książki bp. Sheena błyskawicznie znikają z księgarskich regałów. Jak osoba ta zdobyła rozgłos? Dlaczego bp Sheen nadal jest tak popularny, również w Polsce?
„Spierał się z Darwinem, Freudem, Marksem i Szatanem. Nacierał uszu demokratom za lekceważenie demokracji, ganił kapitalistów za chciwość, a cały Zachód za to, że dawał komunizmowi szansę na rozwój przez lekceważenie własnej wiary chrześcijańskiej” – tak Fultona Johna Sheena scharakteryzowano w magazynie Time.
Na początku lat 50. XX wieku amerykańska telewizja wchodziła w swój złoty wiek, który trwał kolejne dwie dekady. Nigdy wcześniej ani nigdy później telewizja nie wpływała tak znacząco na kulturę i sposób życia zwykłego Amerykanina. Srebrny ekran kształtował to, jak społeczeństwo postrzegało rodzinę, miłość, politykę i inne aspekty życia – nawet normy społeczne. Telewizja stała się w pewnym sensie medium „totalnym”, formując amerykańskie umysły bardziej, niż współcześnie czyni to internet. Powstające wówczas seriale i programy były starannie produkowane, miały dobrze napisane scenariusze, wybitnych aktorów i reżyserów, dominowała jednak wśród nich tematyka rozrywkowa – z jednym wyjątkiem. Nowojorski biskup, który wytykał Amerykanom grzech, mówił im o obowiązkach wobec Boga i rodziny, ganił komunistów i z chrześcijańską miłością modlił się na antenie za Hitlera i Stalina, gromadził każdego tygodnia przed odbiornikami miliony widzów. Był to paradoks tamtych czasów, że z najpopularniejszymi programami rozrywkowymi mógł konkurować pod względem oglądalności tylko katolicki biskup. Fulton John Sheen stał się swego rodzaju telewizyjnym celebrytą, a w 1952 r. otrzymał nawet Nagrodę Emmy – telewizyjnego Oscara – dla „Najbardziej Wybitnej Osobowości” srebrnego ekranu. Jego audycje i książki były rozchwytywane nie tylko przez katolików. Również dziś, ponad cztery dekady od jego śmierci, książki bp. Sheena błyskawicznie znikają z księgarskich regałów. Jak osoba ta zdobyła rozgłos? Dlaczego bp Sheen nadal jest tak popularny, również w Polsce?
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
