św. Brygida Szwedzka, zakonnica, patronka Europy, ur. w 1303 r. zm. 23 lipca 1373 r.
Urodziła się w szwedzkim Finstad k. Uppsali. Jej rodzina była zamożna i skoligacona z dynastią królewską panującą w owym czasie w Szwecji. Od samego początku wzrastała w głęboko pobożnej atmosferze. Wydana za mąż w wieku 14 lat za Ulfa Gotmarssona całkowicie poświęciła się życiu rodzinnemu i starannemu wychowaniu ośmiorga dzieci. Po śmierci męża w 1344 r. oddała się życiu ascetycznemu. Pisała listy do możnych tego świata, w których napominała ich w imię Ewangelii. Należała do Trzeciego Zakonu św. Franciszka. Jej serce i umysł były zaprzątnięte sprawami Kościoła powszechnego. Szczególnie interesował ją los papieży, którzy od 1309 r. rezydowali nie w Rzymie, lecz w Awinionie we Francji. Jej pragnieniem było, aby papież wrócił do Wiecznego Miasta. Napisała w tej sprawie listy do papieży: w 1352 r. do Innocentego VI, w 1367 r. do Urbana V, a następnie do Grzegorza XI. Brygida poświęciła się też życiu monastycznemu. Gdy w 1369 r. otrzymała posiadłość w Vadsten, założyła klasztor i Zakon Najświętszego Zbawiciela (siostry brygidki). Zmarła w Rzymie 23 lipca 1373 r. 7 października 1391 r. papież Bonifacy IX ogłosił ją świętą, a w 1419 r. papież Marcin V potwierdził jej kult. Jan Paweł II natomiast specjalnym motu proprio z 1 października 1999 r. ogłosił ją współpatronką Europy. Pozostawiła po sobie księgę Objawień.
Żyła w blasku fleszy. Mediolan był sceną jej kariery: czerwone dywany, okładki gazet, narzeczony – siostrzeniec Berlusconiego. A jednak za pozorem sukcesu kryła się samotność, której nie goił żaden aplauz. Zanim trafiła do świata mody, Ania Golędzinowska padła ofiarą handlu ludźmi – uwięziona, zmuszana do pracy w nocnym klubie, upokorzona. Uciekła. Lecz prawdziwe wyzwolenie przyszło dopiero później.
O Medjugorje usłyszała od jednego z dziennikarzy. Pojechała na pielgrzymkę z ciekawości, ale też z nadzieją, i wtedy zaczęło się coś, czego nie sposób było zignorować: bluźniercze głosy, niewidzialny opór, nocne zmagania.
Nowenna do odprawiania przed świętem św. Kazimierza Królewicza (23 lutego - 3 marca) lub w dowolnym terminie.
Boże, nieskończony w swej dobroci, wysłuchaj próśb moich, oświeć mój rozum i skieruj serce
do spełniania dobrych uczynków. Święty Kazimierzu, wstawiaj się za mną, abym potrafił Ciebie naśladować, zdobywał umiejętność wybierania dobra, obrony wiary katolickiej i moralności w sercach ludzi, mógł skutecznie
odpierać pokusy, zachować czystość ciała i serca, pozostając wiernym członkiem Kościoła
Twego. Pokaż mi, o Panie, co mam czynić, aby osiągnąć królestwo niebieskie. Amen.
Każdego dnia Wielkiego Postu podamy Ci jedno konkretne pytanie, które Jezus zadaje w Ewangeliach (np. „Czy wierzysz?”, „Czego szukacie?”, „Czy miłujesz Mnie?”). Bez moralizowania. Niech to będzie zaproszenie do osobistej konfrontacji i zmierzenie się z własnymi trudnościami w czasie tegorocznej wielkopostnej drogi.
Sukces nie zastąpi duszy. Można mieć wiele rzeczy materialnych, ale stracić to, co najważniejsze.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
