Październik jest w tym roku miesiącem szczególnym. Ten różańcowy miesiąc ogniskuje w sobie wiele niezwykłych wydarzeń: 59. Tydzień Miłosierdzia poświęcony w tym roku
osobom niepełnosprawnym, 25-lecie Pontyfikatu Ojca Świętego, jego pielgrzymkę do Pompei w święto Najświętszej Maryi Panny Różańcowej, obchody Dnia Papieskiego w Polsce, beatyfikacja
Matki Teresy z Kalkuty. Czas natchnienia dla dobrych uczynków, wobec którego nie mogliśmy stać obojętnie. Postanowiliśmy włączyć się aktywnie w ten czas dobra. 7 października w parafii
pw. Najświętszego Serca Pana Jezusa w Lubinie odbyła się Msza św. dla osób niepełnosprawnych, ich rodzin, przyjaciół, wolontariuszy i pracowników Fundacji im. Brata Alberta w Lubinie.
Mszy św. przewodniczył ks. Alfred Leja, dyrektor Liceum Salezjańskiego. W przygotowania włączyli się z właściwym sobie entuzjazmem młodzi wolontariusze z Liceum Salezjańskiego
oraz innych lubińskich szkół średnich. Przygotowali oprawę muzyczną, modlitwę wiernych. Rozdawali też obrazki z Ojcem Świętym uczestnikom uroczystej Eucharystii oraz podopiecznym ośrodków prowadzonych
przez Fundację im. Brata Alberta. Przygotowali też wielki różaniec z ceramicznym krzyżem oraz piękne ceramiczne serca dla ks. Alfreda i wolontariuszy. W liturgię włączały
się także osoby niepełnosprawne i młodzież. Ta integracyjna Msza św. zapadła bardzo głęboko w nasze serca. Zostanie w nich wielka radość, niezatarte wspomnienie wzajemnej
życzliwości, serdeczności, otwartości, uśmiechów, wzajemnych uścisków i buziaczków. Najważniejsze będzie dla nas serdeczne poczucie łączności z Ojcem Świętym, który jest dla nas
kimś naprawdę ukochanym. Zakończyliśmy uroczystość wspólnym odmówieniem Różańca w intencji Ojca Świętego. Następnie został odczytany nasz list do Ojca Świętego z prośbą, aby przyjął
serdeczny dar gorącej modlitwy za niego, dar Eucharystii i dar modlitwy różańcowej w przededniu srebrnego jubileuszu posługi na Stolicy Piotrowej. Pragnęliśmy, aby wiedział,
jak jego niezwykła dzielność pomaga nam codziennie nieść nasze krzyże i że jest dla nas Najdroższym Ukochanym Pasterzem. List podpisali wszyscy uczestnicy Eucharystii. Po błogosławieństwie
kończącym uroczystość szkoda było odchodzić z gościnnej świątyni. Promienny dar radości pozostał w nas wszystkich, a wolontariusze zaprosili osoby niepełnosprawne na spotkanie
w kawiarence Liceum Salezjańskiego.
Sanktuarium Zwiastowania Najświętszej Maryi Panny Pani Kazimierskiej
Zamykamy naszą wielką jubileuszową pętlę, powracając tam, gdzie bije serce lubelskiej ziemi. Z Łódzkich Łagiewnik przenosimy się do Kazimierza Dolnego, by wspiąć się na Plebanią Górę. Tutaj, w otoczeniu renesansowych kamienic i wiślanych przełomów, wznosi się kościół Ojców Reformatów. To miejsce szczególne – sanktuarium Matki Bożej Zwiastowania, w którym niebo od stuleci spotyka się z ziemią w tajemnicy radosnego „fiat”.
Wchodząc do tej barokowej świątyni, stajemy przed cudownym obrazem Zwiastowania Najświętszej Maryi Panny z 1600 roku. Maryja, klęcząca przy pulpicie, z pokorą przyjmuje nowinę od Archanioła Gabriela. To wizerunek, który uczy nas słuchania Boga w ciszy serca. Kazimierska Pani Zwiastowania, ukoronowana koronami papieskimi w 1986 roku, od wieków przyciąga artystów, pątników i zagubionych wędrowców, oferując im to, co najcenniejsze: pokój i pewność, że dla Boga nie ma rzeczy niemożliwych. Jej dłonie, otwarte na Boży plan, są dla nas znakiem najgłębszego zaufania.
Nasza wielka jubileuszowa wędrówka, którą zaczynaliśmy na lubelskiej ziemi, dobiega końca w miejscu szczególnym – w Orchówku nad Bugiem. Tu, gdzie rzeka wyznacza granice, a historia splata losy narodów, Maryja od wieków króluje jako Matka Boża Pocieszenia. W progach tego barokowego kościoła, pod troskliwą opieką Ojców Kapucynów, składamy wszystkie trudy, radości i owoce naszej pielgrzymki szlakiem franciszkańskich sanktuariów.
Kiedy stajemy przed cudownym obrazem Matki Bożej z Dzieciątkiem, nasze oczy spotykają wizerunek, który przetrwał pożary, wojny i kasaty zakonu. To obraz pełen królewskiego dostojeństwa, a jednocześnie matczynej bliskości. Maryja w Orchówku od XVII wieku jest dla mieszkańców nadbużańskich krain prawdziwą ostoją. Jej oczy, pełne spokoju, zdają się mówić każdemu z nas: „Nie lękaj się, Ja jestem z tobą”. To tutaj, po przejściu setek kilometrów, odnajdujemy najgłębsze pocieszenie – pewność, że żadna modlitwa nie pozostała bez odpowiedzi.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.