Reklama

Przed Chodelską Panią

Okres wielkanocny w Kościele lubelskim obfituje w wizytacje kanoniczne, jakie w poszczególnych parafiach przeprowadzają biskupi. 29 kwietnia ze wspólnotą wiernych z parafii pw. Trójcy Świętej i Narodzenia NMP w Chodlu spotkał się abp Józef Życiński.

Niedziela lubelska 21/2007

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Parafia w Chodlu wraz ze swoim proboszczem ks. kan. Ryszardem Sową znana jest w diecezji ze szczególnego umiłowania muzyki. Oprócz dorocznej cecylianki, która na wspólnym śpiewaniu gromadzi chóry z ościennych parafii, w zabytkowej świątyni organizowane są różne koncerty. Przed Chodelską Panią występował m.in. zespół „Mazowsze”. Trzy lata temu w kościele zostały zainstalowane organy, na których koncertowali już mistrzowie tego instrumentu. Na co dzień zasiada przy nich Stanisław Jadach - chodelski organista, otoczony gronem chórzystów. Nie zabrakło ich także na spotkaniu z Metropolitą.
Parafianie z Chodla i okolic spieszą do świątyni przede wszystkim po to, by tam spotkać się ze swoją ukochaną Matką Bożą Loretańską. Dzięki Jej przemożnej opiece, a także pracy duszpasterskiej wielu pokoleń kapłanów, od wieków oddani są Bogu i Kościołowi. Zabytkowa, urzekająca rzadko spotykanym pięknem świątynia, w której znajduje się łaskami słynący obraz Maryi, gromadzi wiernych już od początków XVI wieku. Obecnie parafia liczy prawie 6 tys. wiernych, którzy uczestniczą we Mszach św. i nabożeństwach w kościele parafialnym i w poświęconej Matce Bożej kaplicy we Wronowie. Od czasu ostatniej wizytacji w parafii przeprowadzono wiele prac materialnych, m.in. odnowiono elewację świątyni, wykonano odwodnienie i ogrzewanie, a teren wokół kościoła wyłożono kostką brukową. Remont przeprowadzono także w budynku starej i nowej plebanii, a kaplica zyskała marmurowy ołtarz. Wiele z tych prac zostało podjętych z myślą o przygotowaniu parafii na nawiedzenie Matki Bożej Częstochowskiej. Za troskę o materialny kształt świątyni Ksiądz Proboszcz złożył podziękowania swoim parafianom w obecności Księdza Arcybiskupa. Szczególne podziękowania odebrał także wójt gminy, zawsze życzliwy dla podejmowanych przez parafię inicjatyw.
W opinii Księdza Proboszcza skarbem chodelskiej ziemi są dzieci i młodzież. Na terenie parafii znajdują się szkoły podstawowe, gimnazja, a także liceum ogólnokształcące i szkoła o profilu techniczno-zawodowym. Grona pedagogiczne szkół i dyrekcje dokładają starań, by swoich uczniów wychować na ludzi mądrych i dobrych, wrażliwych na potrzeby drugiego człowieka. Wiele inicjatyw na rzecz chrześcijańskiego wychowania szkoły podejmują wspólnie z parafią. W ramach wizytacji kanonicznej Ksiądz Arcybiskup spotkał się z gronem nauczycieli i wychowawców, zachęcając ich do troski o młode pokolenie. Na szczęście młodzi mają z kogo brać dobry przykład, bo - jak mów ks. kan. Sowa - „ludzie są tu przywiązani do Kościoła i odpowiedzialni za Kościół”.
Spotykając się z Metropolitą, wierni prosili Pasterza o umocnienie słowem Bożym i błogosławieństwo, by mogli posiąść „mocną i silną wiarę oraz nadzieję i miłość do Boga i do drugiego człowieka”. W odpowiedzi na przedstawione prośby abp Życiński modlił się za wszystkich, którzy „świadectwem wiary dają wyraz miłości do Kościoła”. Jedną z niedzielnych Mszy św. z Metropolitą celebrował ks. Stanisław Stanisławek, misjonarz z Afryki. Obecność kapłana - rodaka była także okazją do wyrażenia wdzięczności Bogu za dar licznych powołań oraz do spotkania rodziców kapłanów i osób zakonnych z Arcypasterzem.
Umacniając wiernych słowem, Ksiądz Arcybiskup mówił: „Czas wizytacji jednoczy nas w poczuciu więzi Kościoła. Podkreślają to stojące przy ołtarzu poczty sztandarowe i strażacy; nauczyciele, z którymi spotkałem się w szkole, a także młodzież, która dzieliła się ze mną swoimi troskami - wszyscy dają wyraz wiary wobec Chodelskiej Pani”. Przed maryjną wspólnotą Metropolita postawił zadanie wzięcia na swoje barki odpowiedzialności za przekaz Ewangelii i za świadectwo wiary. Zachęcał, by wierni sięgali do Ewangelii, bo powodzenie w dzisiejszych czasach nie zależy tylko od znajomości współczesnego świata, ale przede wszystkim od przyjęcia Dobrej Nowiny.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

2007-12-31 00:00

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

31 spojrzeń Maryi: Spojrzenie pełne bólu i miłości jednocześnie

2026-05-29 20:48

[ TEMATY ]

31 spojrzeń Maryi

Adobe Stock

Każde spojrzenie Maryi coś odsłania: Boga, człowieka, drogę. W maju zapraszamy Cię do zatrzymania się przy 31 takich spojrzeniach. Dziś zobacz jedno z nich.

To spojrzenie nie wybiera między bólem a miłością. Ono niesie jedno i drugie. Miłość nie usuwa cierpienia. Ale sprawia, że nie jesteś w nim sama/sam. Maryja patrzy — i kocha do końca.
CZYTAJ DALEJ

Św. Joanna d´Arc

[ TEMATY ]

Joanna d'Arc

pl.wikipedia.org

Drodzy bracia i siostry, Chciałbym wam dzisiaj opowiedzieć o Joannie d´Arc, młodej świętej, żyjącej u schyłku Średniowiecza, która zmarła w wieku 19 lat w 1431 roku. Ta młoda francuska święta, cytowana wielokrotnie przez Katechizm Kościoła Katolickiego, jest szczególnie bliska św. Katarzynie ze Sieny, patronce Włoch i Europy, o której mówiłem w jednej z niedawnych katechez. Są to bowiem dwie młode kobiety pochodzące z ludu, świeckie i dziewice konsekrowane; dwie mistyczki zaangażowane nie w klasztorze, lecz pośród najbardziej dramatycznych wydarzeń Kościoła i świata swoich czasów. Są to być może najbardziej charakterystyczne postacie owych „kobiet mężnych”, które pod koniec średniowiecza niosły nieustraszenie wielkie światło Ewangelii w złożonych wydarzeniach dziejów. Moglibyśmy je porównać do świętych kobiet, które pozostały na Kalwarii, blisko ukrzyżowanego Jezusa i Maryi, Jego Matki, podczas gdy apostołowie uciekli, a sam Piotr trzykrotnie się Go zaparł. Kościół w owym czasie przeżywał głęboki, niemal 40-letni kryzys Wielkiej Schizmy Zachodniej. Kiedy w 1380 roku umierała Katarzyna ze Sieny, mamy papieża i jednego antypapieża. Natomiast kiedy w 1412 urodziła się Joanna, byli jeden papież i dwaj antypapieże. Obok tego rozdarcia w łonie Kościoła toczyły się też ciągłe bratobójcze wojny między chrześcijańskimi narodami Europy, z których najbardziej dramatyczną była niekończąca się Wojna Stulenia między Francją a Anglią. Joanna d´Arc nie umiała czytań ani pisać. Można jednak poznać głębiej jej duszę dzięki dwóm źródłom o niezwykłej wartości historycznej: protokołom z dwóch dotyczących jej Procesów. Pierwszy zbiór „Proces potępiający” (PCon) zawiera opis długich i licznych przesłuchań Joanny z ostatnich miesięcy jej życia ( luty-marzec 1431) i przytacza słowa świętej. Drugi - Proces Unieważnienia Potępienia, czyli "rehabilitacji" (PNul) zawiera zeznania około 120 naocznych świadków wszystkich okresów jej życia (por. Procès de Condamnation de Jeanne d´Arc, 3 vol. i Procès en Nullité de la Condamnation de Jeanne d´Arc, 5 vol., wyd. Klincksieck, Paris l960-1989). Joanna urodziła się w Domremy - małej wiosce na pograniczu Francji i Lotaryngii. Jej rodzice byli zamożnymi chłopami. Wszyscy znali ich jako wspaniałych chrześcijan. Otrzymała od nich dobre wychowanie religijne, z wyraźnym wpływem duchowości Imienia Jezus, nauczanej przez św. Bernardyna ze Sieny i szerzonej w Europie przez franciszkanów. Z Imieniem Jezus zawsze łączone jest Imię Maryi i w ten sposób na podłożu pobożności ludowej duchowość Joanny stała się głęboko chrystocentryczna i maryjna. Od dzieciństwa, w dramatycznym kontekście wojny okazuje ona wielką miłość i współczucie dla najuboższych, chorych i wszystkich cierpiących. Z jej własnych słów dowiadujemy się, że życie religijne Joanny dojrzewa jako doświadczenie mistyczne, począwszy od 13. roku życia (PCon, I, p. 47-48). Dzięki "głosowi" św. Michała Archanioła Joanna czuje się wezwana przez Boga, by wzmóc swe życie chrześcijańskie i aby zaangażować się osobiście w wyzwolenie swojego ludu. Jej natychmiastową odpowiedzią, jej „tak” jest ślub dziewictwa wraz z nowym zaangażowaniem w życie sakramentalne i modlitwę: codzienny udział we Mszy św., częsta spowiedź i Komunia św., długie chwile cichej modlitwy prze Krucyfiksem lub obrazem Matki Bożej. Współczucie i zaangażowanie młodej francuskiej wieśniaczki w obliczu cierpienia jej ludu stały się jeszcze intensywniejsze ze względu na jej mistyczny związek z Bogiem. Jednym z najbardziej oryginalnych aspektów świętości tej młodej dziewczyny jest właśnie owa więź między doświadczeniem mistycznym a misją polityczną. Po latach życia ukrytego i dojrzewania wewnętrznego nastąpiły krótkie, lecz intensywne dwulecie jej życia publicznego: rok działania i rok męki. Na początku roku 1429 Joanna rozpoczęła swoje dzieło wyzwolenia. Liczne świadectwa ukazują nam tę młodą, zaledwie 17-letnią kobietę jako osobę bardzo mocną i zdecydowaną, zdolną do przekonania ludzi niepewnych i zniechęconych. Przezwyciężywszy wszystkie przeszkody spotyka następcę tronu francuskiego, przyszłego króla Karola VII, który w Poitiers poddaje ją badaniom przeprowadzanym przez niektórych teologów Uniwersytetu. Ich ocena jest pozytywna: nie dostrzegają w niej nic złego, lecz jedynie dobrą chrześcijankę. 22 marca 1429 Joanna dyktuje ważny list do króla Anglii i jego ludzi, oblegających Orlean (tamże, s. 221-22). Proponuje w nim prawdziwy, sprawiedliwy pokój między dwoma narodami chrześcijańskimi, w świetle imion Jezusa i Maryi, ale jej propozycja zostaje odrzucona i Joanna musi angażować się w walkę o wyzwolenie miasta, co nastąpiło 8 maja. Innym kulminacyjnym momentem jej działań politycznych jest koronacja Karola VII w Reims 17 lipca 1429 r. Przez cały rok Joanna żyje między żołnierzami, pełniąc wśród nich prawdziwą misję ewangelizacyjną. Istnieje wiele ich świadectw o jej dobroci, męstwie i niezwykłej czystości. Wszyscy, łącznie z nią samą, mówią o niej „la pulzella” - czyli dziewica. Męka Joanny zaczęła się 23 maja 1430, gdy jako jeniec wpada w ręce swych wrogów. 23 grudnia zostaje przewieziona pod strażą do miasta Rouen. To tam odbywa się długi i dramatyczny Proces Potępienia, rozpoczęty w lutym 1431 r. a zakończony 30 maja skazaniem na stos. Był to proces wielki i uroczysty, któremu przewodniczyli dwaj sędziowie kościelni: biskup Pierre Cauchon i inkwizytor Jean le Maistre. W rzeczywistości kierowała nim całkowicie duża grupa teologów słynnego Uniwersytetu w Paryżu, którzy uczestniczyli w nim jako asesorzy. Podziel się cytatem
CZYTAJ DALEJ

Pierwsze parafie neoprezbiterów

2026-05-30 19:23

[ TEMATY ]

dekrety

neoprezbiterzy 2026

pierwsze parafie

archwwa.pl

Abp Adrian Galbas SAC po udzieleniu dziś święceń kapłańskich w archikatedrze św. Jana Chrzciciela w Warszawie ośmiu neoprezbiterom Wyższego Metropolitalnego Seminarium Duchownego w Warszawie oraz Archidiecezjalnego Seminarium Misyjnego “Redemptoris Mater” wręczył im dekrety, kierując ich do pierwszych parafii, gdzie będą wikariuszami.

Ks. Ignacy Ciechomski, mianowany wikariuszem parafii NMP Matki Kościoła w Warszawie, w dekanacie mokotowskim.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję