Reklama

Niedziela Małopolska

Zaproszenie na rekolekcje o rozeznawaniu woli Bożej

Wspólnota Focolari w Krakowie zaprasza na rekolekcje „Boże prowadzenie”, które odbędą się w dniach 10-11 października w Centro Unita przy ul. Łanowej 10 w Krakowie.

2020-09-30 22:37

plakat

„Boże prowadzenie” to dwa dni wykładów, spotkań i modlitwy w intencji rozeznania woli Bożej. Rekolekcje poprowadzi Michał Piekara - felietonista „Niedzieli” i doradca małżeński - wraz z żoną Urszulą.

Jak informują organizatorzy, wydarzenie skierowane jest do wszystkich (nie tylko małżeństw) - bez względu na wiek.

Reklama

Dla osób dojeżdżających istnieje możliwość wynajęcia pokoi (pokój 2os./40zł, 1 os./50 zł). Ofiara za udział w rekolekcjach jest dobrowolna.

Zapisy są prowadzone drogą mailową: centro.unita@outlook.com.

Więcej informacji na Facebooku oraz pod numerami telefonów:

Reklama

600 319 483, 606 976 795.

Ilość miejsc ograniczona.

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Maryja działa cicho i skutecznie

2020-10-27 09:00

[ TEMATY ]

różaniec

Wojownicy Maryi

Męski Różaniec

Archiwum prywatne

Dlaczego współczesny mężczyzna sięga po Różaniec, w czym może mu pomóc ta modlitwa oraz czy Maryja pomaga zwyciężać w codzienności, w specjalnym wywiadzie dla „Niedzieli” opowiada Przemysław Janiszewski, teolog, autor książki „Odnieść Zwycięstwo. Różaniec Wojownika Maryi”, prowadzący kanał Moc w słabości, Wojownik Maryi z łódzkiej wspólnoty.

Damian Krawczykowski: Tytuł Twojej książki to "Odnieść Zwycięstwo". Maryja naprawdę pomaga Ci zwyciężać w Twojej codzienności?

Przemysław Janiszewski: Pomoc Maryi jest jak Jej obecność i działanie w Ewangelii: Cicha i skuteczna. Możesz spytać: Skąd zatem wiem, że to Ona mi pomaga? Odpowiedź jest prosta: Ilekroć zaczynam dzień od różańca świętego, tylekroć wszystko co spotyka mnie przez cały dzień, układa się po Bożemu. Nawet wówczas, kiedy paradoksalnie coś idzie nie po mojej myśli. Gdy napotykam problemy, dosięgają mnie utrapienia i ciemność wkrada się do mojego serca. Wtedy Maryja, Pełna Łaski - czyli pełna pomysłów Boga a nie swoich na moją szczęśliwość, zawsze kieruje mnie w stronę Chrystusa, który już wcześniej przeszedł życiową drogę każdego z nas.

Wiemy o tym na podstawie rozważania tajemnic różańca świętego, które składają się z momentów zarówno radosnych, jak i bolesnych, pełnych chwały (sukcesów) i światłości rozświetlającej mroki naszej duszy.

Św. Ojciec Pio zwykł mawiać, zachęcając do codziennej modlitwy różańcowej, abyśmy każdy dzień zaczynali z Maryją za rękę, to znaczy od różańca - aby diabeł od pierwszych minut nowego dnia nie miał dostępu do naszego serca, duszy i umysłu. Pamiętajmy, że to Maryja niejako sprowokowała i przyspieszyła publiczną działalność Chrystusa, odczytując pragnienia weselników w Kanie Galilejskiej i prosząc swojego Syna o cud przemiany wody w wino - prosząc o cud dla nich, zlecając im tylko jedno zadanie, które my powinniśmy realizować przez całe swoje życie: Zróbcie WSZYSTKO cokolwiek mój Syn wam powie.

Już samo kroczenie za Maryją, której demon unika jak ognia, jest odnoszeniem zwycięstw, bo idziemy do tego, w którym Ona złożyła całą swoją nadzieję: Do Wszechmogącego Boga w Trójcy Jedynego, Zwycięzcy śmierci i wszelkiego zła.

A czy zawsze tak było? Od zawsze byłeś blisko Boga?

Zdecydowanie nie. To znaczy, wydawało mi się, że jestem już wystarczająco blisko Boga, ale kiedy coś nie układało się po mojej myśli, buntowałem się przeciwko Niemu, oskarżając Go, że mnie zostawia samego ze wszystkim, co mnie trapi i budzi we mnie lęk. Skutkowało to „schizofrenią duchową” - tak to czasami nazywam, czyli Bóg jest „fajny i miły” tylko wtedy, kiedy mi jest „fajnie i miło”. Kiedy ciemność ogarnia moje życiowe plany i zamiary, kiedy słabość wyciąga po mnie swoje kleiste łapy, wtedy Pan Bóg nie jest już „dobrym Bogiem”, ale „egoistą, który dba tylko o siebie”.

Takie myślenie często dopadało mnie w momentach życiowych prób. Odsuwałem się od Boga, co w praktyce oznaczało zerwanie sakramentalnej z Nim więzi. Zatem sam się od Niego odcinałem, mając potem pretensje do… Niego, że mnie zostawił. A przecież Bóg nie jest tyranem, który będzie nas zmuszał do szczęścia, ale Miłością - tak definiuje Go św. Jan w pierwszym swoim liście, który bardzo poważnie traktuje naszą wolność, nie łamiąc jej, ale prosząc o zgodę na wejście ze Swoją wszechmocą do naszej codzienności.

Dopiero wspólnota Wojowników Maryi i ks. Dominik Chmielewski jako jej duchowy opiekun ukazała mi nową perspektywę oddawania swoich słabości Bogu: Przez ręce Maryi jako zawierzenie Chrystusowi, Jedynemu Pośrednikowi do Ojca. Kiedy Maryja zabiera się za Twoje życie, to wiedz, że stanie się ono na Jej wzór: Pełne Łaski.

Wielu Różaniec kojarzy jedynie z pobożnymi starszymi paniami, siedzącymi gdzieś tam w kościelnej ławie, odmawiającymi "zdrowaśki". Ty swoją książką pokazujesz, że Różaniec może stać się bronią współczesnego mężczyzny..

Tak - i jest to „broń” niezwykle skuteczna. Broń wykorzystywana na najtrudniejszym froncie, tzn. w walce duchowej. W boju z siłami niewidzialnymi, które wymykają się ludzkim kategoriom definiowania ich. To nie jest bój na poziomie emocjonalnym czy nawet tylko racjonalne. Tu potrzeba dwóch skrzydeł, o których niegdyś pisał św. Jan Paweł II w encyklice „Fides et ratio”: Wiary i rozumu.

Dlatego podczas różańca Maryja uczy nas spoglądania na życie Jej Syna - Zbawiciela, oczami pełnymi wiary, nadziei i miłości. W tej „wojnie” obowiązują inne reguły, innego typu ekwipunek jest niezbędny. Wróg - demon posługujący się pokusami, które spersonalizowane są tak, aby działały na nasze wady, jest bezwzględny: stawką jest życie lub śmierć wieczna.

Modlitwa różańcowa - wspierana lekturą Słowa Bożego i życiem sakramentalnym, jest idealna dla współczesnego, zabieganego, nierzadko żyjącego w lęku mężczyzny.

Różaniec bowiem można odmawiać zawsze i wszędzie. Nawet na palcach. On uczy nas budowania w sobie Bożego, czyli trwałego pokoju - wprowadza nas w przestrzeń milczenia i duchowego oddechu niezbędnego, aby - mówiąc krótko, nie zwariować pośród gwaru i pędu codzienności.

Twoja książka oprócz odniesień do męskiej duchowości maryjnej, zawiera także część praktyczną. Czy rozważając tajemnice Różańca z książki mamy szansę na zmiany w naszym życiu?

Zdecydowanie. Przykłady świadectw nawrócenia i wiary męskich serc spisałem w książce. To są faceci, których często we wspólnocie Wojowników Maryi nazywamy „odzyskanymi z ulicy”.

Posłużę się przykładem, którego nie ma w książce, a dotyczy jednego z naszych współbraci z łódzkiej wspólnoty WM. Facet deal’ował narkotykami, był intensywnie poszukiwany przez organy ścigania. Brał udział w bójkach i podczas jednej z takich - pisząc brutalnie: wykonując swoje „zawodowe, deal’owskie obowiązki” pobił pewnego typa do nieprzytomności. Został ujęty przez Policję. Skazany na dwa lata więzienia. Nie wiedząc co robić, aby uniknąć kary - z sobie i po ludzku niewiadomych przyczyn sięgnął po… różaniec. Po ludzku to jakaś kompletna bzdura. Idąc na salę rozpraw, odmawiał różaniec, modląc się o uniknięcie kary i… wyrok więzienia został mu w ostatniej chwili zamieniony na karę finansową.

Jego nie trzeba przekonywać, że Maryja działa cicho i skutecznie. Ona tak ma z natury - Niepokalanej natury. Pytanie: Czy znajdę w sobie tyle ludzkiej alogiki i Boskiej wiary, aby zawierzyć Jej i pozwolić, aby to Ona kierowała moimi krokami. Idąc z Maryją, Pełną Łaski możesz być pewien, że cel nigdy się nie zmieni: Niebo.

Współczesny mężczyzna to przeważnie człowiek żyjący w biegu, nastawiony na zdobywanie, osiąganie sukcesów. Czy Różaniec może być tą "deską ratunku" rzucaną przez Boga mężczyznom XXI wieku?

Współczesnemu mężczyźnie bardzo łatwo jest dać się wciągnąć w wir zapędzonej i niejednokrotnie moralnie zapętlonej codzienności. Utknąć w szarości, w której nie ma jasnej perspektywy, gdzie zmierzać.

Maryja paradoksalnie nie odrywa nas od codzienności, ale przez nią przeprowadza, wskazując na Różaniec. Podczas tej modlitwy razem z Nią przechodzimy przez wszystkie etapy życia Chrystusa - etapy, które pokrywają się z naszym życiem.

Rozważamy bowiem zarówno tajemnice radosne, jak i bolesne, chwalebne (po ludzku można je nazwać pełnymi sukcesu) oraz dające nam światło w rozwiązywaniu naszych problemów.

W życiu, jak w Różańcu: Są momenty triumfu, lęku, cierpienia, szczęścia i nieoczekiwanych zwrotów akcji.

Maryja, z którą modlimy się podczas różańca i która wstawia się za nami u Swojego Syna, zdaje się mówić: Zobacz, mój Syn już to wszystko przeszedł, On to wszystko (oprócz grzechu) zna, On nad tym panuje, bo przecież nawet ze śmierci - a zatem z sytuacji bez wyjścia, wyprowadził zwycięstwo.

Przemowę do Twojej książki napisał ks. Dominik Chmielewski, a Ty sam należysz do Wojowników Maryi. W jaki sposób zachęciłbyś w dwóch zdaniach współczesnego faceta, aby odłożył smartfon, a chwycił za różaniec?

Zachęciłbym tak, jak sam siebie zachęcam, kiedy po ludzku po prostu albo nie chce mi się modlić, albo uważam, że nie mam czasu na modlitwę. Abp Grzegorz Ryś niezwykle trafnie zdefiniował istotę modlitwy, mówiąc: Modlisz się wtedy, kiedy zgadzasz się „stracić” czas dla Boga.

Zatem: Mężczyzno, zrób sobie przerwę w codziennych obowiązkach, pozwól sobie odetchnąć i nabrać powietrza, aby na wszystko co nosisz w sercu, spojrzeć odświeżonym, widzącym więcej wzrokiem: Weź różaniec i zacznij oddychać jego słowami. Resztę zrobi Maryja, a właściwie Wszechmocny, dla którego nie ma rzeczy niemożliwych.

Owoce ujrzysz baaaardzo niebawem.

__________________________________

Przemysław Janiszewski, autor kanału Moc w słabości (Zobacz), Wojownik Maryi z łódzkiej wspólnoty.

Więcej o książce "Odnieść Zwycięstwo", wyd. Esprit: Zobacz

esprit.com.pl

CZYTAJ DALEJ

Kocham, ale...

2020-10-27 19:17

pixabay.com

Generalnie kocham ludzi, ale... i tu zaczyna się cała masa epitetów określających tych, których z obszaru kochania należy wykluczyć. Generalnie szanuję każdego, ale... i znów katalog tych, którym szacunek się nie należy. Generalnie jestem za życiem, ale... jestem wierzący, ale...

Jedno krótkie słowo – „ale” – a tak wiele się pod nim kryje. Owo „ale” często ma zabarwienie negatywne, nastawione na nie, jest anty, skierowane jest przeciw. To jedno słowo wyprowadziło na ulice tysiące ludzi. To jedno słowo sprawiło, że niszczone są kościoły, dewastowane pomniki i miejsca pamięci. To jedno słowo sprawiło, że jeden opluwa drugiego i w imię wyznawanych wartości odmawia godności drugiemu człowiekowi.

Piszę te słowa, bo pęka mi serce, gdy patrzę na stojących naprzeciw siebie bliźnich z zaciśniętymi pięściami. Z przerażeniem patrzę w oczy pełne nienawiści. Ze smutkiem patrzę na rzucony na ziemię Najświętszy Sakrament. Ze łzą patrzę na dziecko trzymające tabliczkę ze słowem „wy...ć!”. Co się z nami stało? Zawsze się różniliśmy, bo każdy z nas jest inny. Nigdy jednak nie skakaliśmy sobie do gardeł. Nad jednymi i nad drugimi świeci to samo słońce i deszcz pada tak samo na tych, którzy są „pro” i tych, którzy są „anty”. A jednak...

Po ogłoszeniu wyroku Trybunału Konstytucyjnego, stwierdzającego, że aborcja eugeniczna jest niezgodna z Konstytucją RP w Polsce zawrzało. Nie dziwi mnie radość osób wierzących, które na serio traktują przykazania i naukę Kościoła, który stanowią. Nie dziwi mnie oburzenie tych, którzy tych wartości nie podzielają. Dziwi natomiast to, że winą za orzeczenie TK obarcza się chrześcijan, katolików, kapłanów, Kościół. A przecież to nie Kościół stanowi prawo w Polsce. Owszem, ktoś mi odpowie, ale wtrąca się do polityki, ludzie Kościoła piszą petycje i składają projekty ustaw itp. I to prawda. Robią to, bo na to pozwala im obowiązujące prawo, więc dlaczego mieliby rezygnować ze swoich praw? No dobrze, ale dlaczego w świątyniach księża z ambon poruszają kwestię aborcji i mówią, że to zabijanie? Przecież to jest napiętnowanie tych, którzy myślą inaczej, wykluczanie ich. Odpowiem słowami Pisma św., które jest źródłem nauczania Kościoła: „Nie będziesz zabijał” (Wj 20, 13). W tych trzech słowach mieści się wszystko, co sprzeciwia się życiu. To prawda, którą wyznaje Kościół. Czy w imię tolerancji ma się wyrzec tego, w co wierzy? Czy ma zmienić Boże przykazanie tylko dlatego, żeby nikomu nie było przykro? Kościół jako wspólnota wierzących ma określone zasady. Jeśli chcesz możesz je przyjąć i stać się jego częścią, jeśli nie chcesz – możesz odejść. Nie domagaj się jednak, że w imię postępu czy tolerancji Kościół zacznie mówić, że zło jest dobrem.

Sługa Boży abp Fulton Sheen podkreślał w swoim nauczaniu, że świat może oskarżać nas – Kościół o nietolerancję i będzie miał słuszność, bo „Kościół jest nietolerancyjny – nietolerancyjny w kwestii Prawdy, nietolerancyjny w kwestii zasad, nietolerancyjny w kwestii Boskości, podobnie jak nasz Zbawiciel był nietolerancyjny w kwestii swojej Boskości. Inne religie mogą zmieniać swoje zasady i zmieniają je, ponieważ ich zasady ustalane są przez ludzi. Kościół nie może się zmieniać, ponieważ jego zasady ustanowione zostały przez Boga. (...) Kościół będzie nietolerancyjny w kwestii świętości małżeństwa, albowiem co Bóg złączył, tego człowiek nie może rozdzielać; będzie nietolerancyjny w kwestii swojego Credo i będzie gotowy oddać zań życie, gdyż boi się on nie tych, którzy zabijają ciało, lecz tych, którzy mają moc wrzucić ciało i duszę do piekła. (…) Lecz trwając w swojej nietolerancyjności, aż do przelania krwi, trwając w przylgnięciu do prawd danych mu przez jego Boskiego Założyciela, Kościół zawsze będzie tolerancyjny wobec tych, którzy oskarżają go o nietolerancję, gdyż ten sam Boski Założyciel nauczył go mówić: Ojcze, przebacz im, albowiem nie wiedzą, co czynią.”

Przytoczyłem te słowa abpa Sheena nie po to, by przekonywać przeciwników, lecz by, choć trochę, poruszyć serca wierzących. Dlaczego? Ponieważ z bólem obserwuję moich braci w wierze, którzy na zło odpowiadają złem, a na przemoc przemocą. To nie jest droga Chrystusa. Jego drogą jest miłość, która sprawia, że modli się za nieprzyjaciół. Nie zawsze oznacza milczenia, bo i On nie zawsze milczał. Nigdy jednak nikogo nie skrzywdził, nie odrzucił, nie potępił. Co to oznacza dla mnie? Masz prawo wyrazić swoją radość z tego, że życie nienarodzonych jest coraz bardziej chronione; masz prawo do mówienia prawdy i życia według wyznawanych zasad; masz prawo do obrony swoich wartości i przekonań; masz prawo do obrony swoich świętych miejsc. Nie zapominaj jednak nigdy, że Chrystus za prześladowców się modlił: „Ojcze przebacz im, bo nie wiedzą, co czynią” (Łk 23, 34). Patrząc na ten krzyczący tłum, niejednokrotnie pełen młodych osób, które dopiero rozpoczynają swoja drogę życia; tłum, w którym obecne są małe dzieci ze swoimi rodzicami jestem gotów powtórzyć za Mistrzem: „Nie wiedzą, co czynią.”

Niech ten trudny czas, który przeżywamy, będzie czasem wytężonej modlitwy, indywidualnej i wspólnotowej, wszystkich członków Kościoła. Wołajmy do Boga, by doprowadził wszystkich ludzi do Prawdy i by nas zachował od zła. „Módlmy się, byśmy byli wolni od lęku, zastraszenia, ale przede wszystkim od żądzy odwetu i przemocy” - niech te jedne z ostatnich słów bł. ks. Jerzego Popiełuszki staną się naszym mottem w tej ciemnej godzinie. Bądźmy wolni, bo tylko wtedy będziemy mogli wyzwolić innych.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Przejdź teraz
REKLAMA: Artykuł wyświetli się za 15 sekund

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję