"Przyczyny i sposoby zwalczania przybierającego na sile zjawiska przemocy w szkole omawiało prawie 400 specjalistów z 28 państw na zakończonej w Paryżu konferencji UNESCO.
Konferencja rozpoczęła się w dniu, w którym w amerykańskiej szkole w San Diego w Kalifornii uczeń zastrzelił 2 osoby i zranił 13.
Zdaniem premiera Francji Lionela Jospina, takie kroki, jak uruchamianie specjalnych klas dla nastolatków stwarzających problemy czy dodatkowe fundusze dla szkół pozwoliłyby zapobiec wielu tragediom". Tyle notatka PAP z 8 marca 2001 r.
Przemknął w telewizorze obraz dziecka-zabójcy. Kamienna maska twarzy. Ten chłopiec przez lata był maltretowany psychicznie przez hordę rówieśników, którym nikt nie miał czasu wyjaśnić, kim jest bliźni, na czym polega solidarność ludzka. A chłopak zapewne nie wiedział, że nie jest osamotniony, że jest Ktoś, na Kogo zawsze może liczyć. Nie zdążono, nie potrafiono mu tego przekazać? Zapomniano, że takie informacje są jak chleb i woda?...
To mogło się zdarzyć... to zdarza się wszędzie. W różnej formie. Nie od dzisiaj. I nie od wczoraj. Zło ma długi, bardzo długi życiorys. Zrodzony z pychy, pisany chciwością, pośpiesznością, arogancją, lenistwem intelektualnym, brakiem wiedzy.
Zobaczymy zapewne jakieś marsze PRZECIW. Przemkną migawki z sondaży ulicznych. Ujawnione zostaną wzburzone głosy obywateli. Usłyszymy o sympozjach radzących o naprawie. Głos zabiorą (powinni zabrać) intelektualiści: eksperci, politycy, konsyliarze od zdrowia społecznego. Oblicza ułożone do kamer wyrażą oburzenie, zatroskanie, współczucie. Padną wszechstronne propozycje: Zaostrzyć! Zliberalizować! Przestrzegać! Pozwalać doświadczać! Zakazać! Nie stresować! Traktować partnersko! Dowartościować! Przewartościować! Ukazać perspektywy! Przekazać fundusze! Dobrych chęci nie zabraknie. Potrzebne są jednak dodatkowe konferencje. Dodatkowe analizy. A przede wszystkim dodatkowe fundusze. Specjalne tryby postępowania. Specjalne strefy zagrożenia. Specjalne metody ochrony.
Postawy nacechowane kompetencją i dobrą wolą. Szczerze zafrasowane miny. W biurkach wyświechtane maski pełnego pobłażania uśmiechu dla przypomnień, dla ostrzeżeń: Nie budujcie cywilizacji śmierci! Kto sieje wiatr, zbierze burzę! Demokracja bez wartości przeradza się w totalitaryzm! Nie stawiaj domu na piasku zmiennych wartości. Przegrasz, jeżeli - zamiast mozolnie i pokornie odkrywać rzeczywistość, poznawać swoją autentyczną powinność - dasz się ponieść złudzie i aroganckiemu podszeptowi: Możesz być potężny. Nic ci nie będzie, jeżeli - skosztujesz z tego drzewa... Nic to, że historia pokazuje nędzę konstrukcji kleconej z fałszu wieży Babel, fiasko wypraw ku mirażom raju władzy i mamony - bo jakiż inny może być wynik? W oślepieniu, omotaniu próbuje się wciąż na nowo. Dobrych chęci nie brakuje. Będzie z czego brukować...piekło.