Franciszek wspomniał o swych braterskich i serdecznych spotkaniach z papieżem seniorem. Nawiązując do jego wybitnej myśli teologicznej przypomniał, że Benedykt XVI nie tylko osobiście uczestniczył w Soborze Watykańskim II i wniósł wielki wkład w przygotowanie najważniejszych dokumentów soborowych, ale i aktywnie realizował jego postanowienia, najpierw u boku Jana Pawła II, a następnie jako pasterz Kościoła powszechnego. Jego nauczanie publikowane jest w różnych językach w serii „Opera Omnia” i wciąż stanowi solidną podstawę teologiczną drogi Kościoła.

Franciszek wskazał, że tegoroczni laureaci Nagrody Ratzingera ukazują, jak ważny jest dialog Kościoła ze światem i podejmowanie dyskutowanych współcześnie wyzwań, takich jak ekologia integralna, prawa człowieka oraz spotkanie różnych kultur. Papież podkreślił, że ojciec Michel Fédou jest mistrzem teologii chrześcijańskiej specjalizującym się w patrologii.

„Jednak jego spojrzenie nie skupia się na przeszłości. Znajomość tradycji wiary pielęgnowała w nim żywotną myśl, która potrafiła odnieść się także do aktualnych zagadnień z dziedziny ekumenizmu i relacji z innymi religiami – mówił Ojciec Święty. – Rozpoznajemy w nim i oddajemy hołd godnemu spadkobiercy i kontynuatorowi wielkiej tradycji teologii francuskiej, która dała Kościołowi mistrzów o randze o. Henriego De Lubaca oraz solidne i odważne przedsięwzięcia kulturowe, takie jak «Sources Chrétiennes», których wydawanie rozpoczęto osiemdziesiąt lat temu. Bez wkładu francuskiej teologii nie byłoby możliwe bogactwo, głębia i rozległość refleksji, którą karmił się Sobór Watykański II, i trzeba mieć nadzieję, że będzie ona nadal przynosić owoce”.

Papież przypominał, że prof. Joseph Halevi Horowitz Weiler jest pierwszym w historii Nagrody Ratzingera laureatem o żydowskich korzeniach, ponieważ dotąd nagrodę otrzymywali naukowcy reprezentujący różne wyznania chrześcijańskie. Franciszek wyraził radość z tego faktu i przypomniał zaangażowanie Josepha Ratzingera w dialog z judaizmem, który jest kontynuowany za obecnego pontyfikatu.

„Harmonia między papieżem seniorem a prof. Weilerem wyraża się szczególnie w kwestiach o istotnym znaczeniu: relacji między wiarą a rozumem we współczesnym świecie; kryzysem pozytywizmu prawniczego i konfliktów wywołanych nieograniczonym rozszerzeniem praw podmiotowych; właściwym rozumieniem korzystania z wolności religijnej w kulturze, która ma tendencję do relegowania religii do sfery prywatnej – mówił Ojciec Święty. – Papież Benedykt zawsze uważał te kwestie za centralne dla dialogu wiary ze współczesnym społeczeństwem. A prof. Weiler nie tylko przeprowadził ich dogłębne studium, ale także zajął odważne stanowiska, przechodząc, gdy było to konieczne, z poziomu akademickiego na poziom dyskusji – i można powiedzieć rozeznania – w poszukiwaniu konsensusu, co do podstawowych wartości i przezwyciężania konfliktów dla wspólnego dobra. To, że wierzący żydzi i chrześcijanie mogą się w tym zjednoczyć, jest znakiem wielkiej nadziei”.

Nagroda Ratzingera przyznawana jest od 2011 roku przez watykańską Fundację Josepha Ratzingera-Benedykta XVI. Otrzymali ją wybitni naukowcy z 16 krajów świata w dziedzinie teologii dogmatycznej lub fundamentalnej, Pisma Świętego, patrologii, filozofii, a także wybitni artyści w dziedzinie muzyki i architektury. Nagroda doczekała się już 26 laureatów, w ich gronie jest Polak, ks. prof. Waldemar Chrostowski.