A MIAŁO BYĆ TAK PIĘKNIE… Pięciu członków rady nadzorczej spółki TVP zawiesiło Piotra Farfała w pełnieniu funkcji p.o. prezesa, na jego miejsce powołało Sławomira Siwka, a członkiem zarządu mianowało Marcina Bochenka. Minister Skarbu nie uznaje tych decyzji. Popiera je natomiast Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji. Dyrektorzy ośrodków regionalnych TVP w Warszawie, Białymstoku i Lublinie, szef biura kadr i szkoleń Wiesław Zawiślak oraz prokurent TVP i szef biura marketingu i promocji Paweł Paluch - wszystkie te osoby zostały odwołane ze swych stanowisk przez p.o. prezesa TVP Piotra Farfała. To tylko maleńka część informacji związanych z tym, co dzieje się w ciągu ostatnich dni w mediach publicznych. Jednym zdaniem - panuje kompletny chaos. Dodajmy: chaos przez specjalistów zapowiadany i chyba zamierzony. Ustawa medialna, która miała wprowadzić ład i porządek, głównie w TVP, a która jest przegłosowana przez parlament, delikatnie mówiąc, z mnóstwem bubli prawnych, spowodowała, że mamy to, co mamy. Moim skromnym zdaniem, niszczone jest dobro narodowe. Miała być polityczna kiełbasa w postaci zniesionego abonamentu („jacy jesteśmy dobrzy, oszczędzamy wasze pieniądze”), a wyszedł tragikomiczny kabaret. Zyskały tylko stacje komercyjne. My, jako społeczeństwo, raczej na tym stracimy. Jakakolwiek decyzja prezydenta RP (weto, skierowanie do Trybunału Konstytucyjnego czy podpisanie ustawy medialnej) nie będzie dobra.
Marzy mi się publiczna telewizja i radio ze stabilnym prezesem, wybieranym na kilka lat przez fachowców. A pan (lub pani) prezes wciela lepszą lub nieco gorszą swoją wizję programu, gdzie komercja, choć na pewno istnieje, spychana jest na dalszy plan, nie bojąc się, że podpadnie partii X czy Y. To moje marzenia. A marzyć każdy może…
U Ezechiela woda wypływa spod progu świątyni i kieruje się na wschód, ku stepom Arabah. Prorok żyje na wygnaniu nad Kebarem, a rozdziały 40-48 powstają po upadku Jerozolimy. Wcześniej księga opisuje odejście chwały Pana ze świątyni (Ez 10-11) i jej powrót (Ez 43). Kierunek wschodni przypomina o drodze tej chwały. W Ez 11,23 odchodzi ona ku wschodowi, w Ez 43 wraca od strony wschodu. Teraz pojawia się znak życia, który wychodzi spod progu, po prawej stronie, na południe od ołtarza. Przewodnik z sznurem mierniczym odmierza cztery razy po tysiąc łokci. Woda rośnie bez dopływów po drodze: kostki, kolana, biodra, aż staje się nurtem nie do przejścia. Hieronim zauważa okrężną drogę przez bramę północną i widzi w niej obraz trudu dojrzewania wiary. Hieronim przywołuje wariant Septuaginty, gdzie przy kostkach pojawia się „woda odpuszczenia” (aqua remissionis). Łączy to z obmyciem, które usuwa grzech i otwiera drogę wiary. Zwraca uwagę na tłumaczenie słowa „kostki” jako ἀστράγαλοι (astragaloi) u Akwili, Symmacha i Teodocjona. Następny etap prowadzi do „zgięcia kolan”, znaku czci i modlitwy. Później pojawia się poziom lędźwi, który Hieronim wiąże z oczyszczeniem sfery pożądliwości i z nauką o uświęceniu ciała. Woda płynie ku zasolonemu „morzu”, rozumianemu jako Morze Martwe, i je uzdrawia. W miejscu śmierci powstaje obfitość ryb. Po obu brzegach rosną drzewa owocujące co miesiąc; owoc staje się pokarmem, liście służą jako lekarstwo. Prorok nawiązuje do ogrodu z Rdz 2, a Hieronim łączy te wody z proroctwem Zachariasza o „wodzie żywej” oraz ze słowami Jezusa o wodzie żywej w J 4 i J 7.
W piątek 13 marca zginęło dwóch księży, którzy uratowali dwóch tonących ministrantów na plaży w Ekwadorze - donosi agencja ACI Prensa. Księża Alfonso Avilés Pérez, członek Stowarzyszenia Jezusa Chrystusa Kapłana i proboszcz parafii św. Alberta Wielkiego w diecezji Daule; oraz Pedro Anzoátegui, który posługiwał w diecezji San Jacinto, nie zawahali się ruszyć na ratunek młodzieży uczestniczącej w wielkopostnych rekolekcjach ministrantów, które odbywały się w nadmorskiej miejscowości Playas, gdzie dzieci weszły do morza.
Dwóm ministrantom groziło utonięcie, a księża przybyli, aby ich uratować. Ministranci, dzięki Bogu, wyszli z wody, ale niestety księża nie. Wszyscy młodzi uczestnicy rekolekcji czują się dobrze fizycznie, nie grozi im niebezpieczeństwo i zostali zabrani do swoich domów, jak podaje ekwadorska gazeta El Mercurio.
"Zostały spalone klęczniki w przedsionku kościoła" - poinformowała Parafia Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Trzebini w Małopolsce. To pokłosie próby podpalenia budynku, do której doszło w niedzielę 15 marca. Sprawcy nie udało się dostać do wnętrza, jednak zarejestrowały go kamery. Duchowni zaapelowali do wszystkich, którzy mogą go kojarzyć - czytamy w portalu radia RMF FM.
W niedzielę 15 marca około godz. 13:30 w Trzebini w województwie małopolskim doszło do próby podpalenia drzwi głównych kościoła. Sprawcy nie udało się dostać do wnętrza. Zostały spalone klęczniki w przedsionku kościoła.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
